Odzież - ŻELAZKO DO PRASOWANIA

W procesie prasowania główną rolę odgrywają dwa czynniki — ciężar żelazka i jego wysoka temperatura. Czynniki te związane z funkcją że­lazka mają wpływ na jego budowę. Żelazko składa się z gładko wypole­rowanej podstawy, obciążenia, uchwytu i urządzenia grzejnego.Urządzenie grzejne jest tą częścią podstawową żelazka, która ulegała w miarę rozwoju techniki stopniowym przemianom.Pierwsze żelazka nie miały urządzenia grzejnego. Był to zaopatrzony w uchwyt metalowy blok o wygładzonej podstawie, który rozgrzewano stawiając na płycie kuchennej. Następny typ to żelazko z nieco mniejszą żeliwną duszą o kształcie żelazka, którą nagrzewano w palenisku pieca i rozżarzoną wkładano do żelazka. W tym samym czasie stosuje się żelaz­ko ogrzewane węglem drzewnym. Węgiel rozżarzano we wnętrzu żelazka na specjalnym ruszcie. Było to żelazko o stosunkowo małym ciężarze i na­dawało się do prasowania odzieży lekkiej, chociaż znano jego odmianę cięższą przystosowaną do pracy w krawiectwie męskim.Z chwilą wprowadzenia do oświetlenia i gotowania gazu koksowni­czego czy ziemnego, zastosowano go również do żelazek. Znamy żelazka gazowe blokowe, do ogrzewania na specjalnym palniku, i żelazka z wmon­towanym grzejnikiem gazowym, do którego gaz był doprowadzany za po­mocą gumowego węża. Podobne w działaniu i budowie do tego ostatniego było żelazko spirytusowe, z wmontowanym grzejnikiem spirytusowym i zbiorniczkiem na spirytus.Wszystkie te sposoby rozwiązania ogrzewania żelazka nie były bardzo wygodne, wymagały bowiem szeregu czynności dodatkowych, w celu do­prowadzenia żelazka do stanu używalności, nie zapewniały również mo­żliwości regulowania stopnia jego nagrzewania. Obecnie powszechnie uży­wanym narzędziem do prasowania zarówno w domu, jak i w zakładach pracy jest żelazko elektryczne. Jest czyste, estetyczne, łatwe w obsłudze, zapewnia działanie ciągłe, nie wymaga dodatkowych przygotowań i szyb­ko się nagrzewa. Żelazko elektryczne jest ciągle udoskonalane. Nowe ro­dzaje surowców stosowanych do wyrobu tkanin, zastosowanie elany ny­lonu, wymagają do obróbki cieplnej narzędzia precyzyjnego, dającego gwarancję otrzymania i utrzymania żądanej temperatury, której prze­kroczenie może spowodować zniszczenie tkanin. Do tego celu stosuje się żelazko elektryczne z termoregulatorem.Żelazko elektryczne składa się z następujących części (rys. 6.1): podstawy żeliwnej lub stalowej, elementu grzejnego (płytkowego lub spiralnego), wkładu żeliwnego (obciążenia), pokrywy górnej, uchwytu tzw. rączki, gniazdka wtyczkowego.Podstawa żelazka, w zależności od stosowanego elementu grzej­nego, może być gładka, płaska, albo może mieć wyrobione rowki na spi­ralę grzejną. Grubość płyty podstawy wynosi ok. 15 mm. W podstawie są zamocowane dwa bolce z nagwintowanym zakończeniem, na które nakła­da się po kolei wewnętrzne i zewnętrzne części składowe żelazka, a całość umacnia się nakrętkami.Element grzejny stanowi przewód o dużej oporności. Może to być wąska taśma nikielinowa nawinięta na cienką płytkę z miki, którą od podstawy izoluje się płytkami azbestowymi lub mikowymi. Może to być również drut ze stopu o dużej oporności, zwinięty spiralnie i miesz­czony dla izolacji w szamotowych koralikach, a następnie umieszczony w wydrążeniach podstawy. Zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku końce elementu grzejnego doprowadzone są w izolacji koralikowej do bolców gniazdka wtyczkowego, znajdującego się w pokrywie żelazka.Całość wykańcza uchwyt metalowy, na którym w miejscu przeznaczonym do trzymania nałożona jest rączka z drewna lub masy plastycznej, tak wymodelowana, aby wygodnie leżała w ręku. Często, zwłaszcza przy rączkach z tworzywa sztucznego, z przodu jest wyrobione niewielkie zagłębienie na kciuk, które ułatwia prowadzenie żelazka i po­zwala dobrze wykorzystać do prasowania precyzyjnych szczegółów spi­czasty koniec podstawy żelazka.Na każdym żelazku jest umocowana tabliczka znamionowa, która po­daje znak fabryczny oraz podstawowe dane techniczne, określające zapo­trzebowanie mocy oraz odpowiednie napięcie.Nowoczesne żelazka są wyposażone w regulator temperatury, którym jest urządzenie zwane termostatem. Regulator temperatury jest rodzajem przekaźnika ciepła, którego działanie jest oparte na różnicy rozszerzalności cieplnej dwu metali. Regulator temperatury wmontowany jest w podstawę żelazka. Można go nastawić na żądaną temperaturę. Z chwilą gdy ciepłota żelazka przekroczy tę temperaturę, regulator samo­czynnie wyłącza dopływ prądu. Zakres stosowanej temperatury od 60 do 250°C.Żelazko podłącza się do gniazdka sieci oświetleniowej lub przemysło­wej za pomocą przewodu, czyli tzw. sznura. Sznur zakończony jest z je­dnej strony wtyczką, z drugiej nakładką, którą nakłada się na bolce gniazdka wtyczkowego żelazka. Nowoczesne żelazka mają przewód wmon­towany na stałe.Obok żelazek elektrycznych w przemyśle stosuje się również żelazka parowe. Ich zastosowanie wymaga specjalnej instalacji doprowadzającej parę przemysłową i kotłowni do wytwarzania pary.W przemyśle odzieżowym stosuje się rodzaje żelazek elektrycznych podane w tabeli 6.1.Żelazko należy przechowywać w miejscu suchym. Zwykle odstawia się je po pracy do szafy narzędziowej na podstawce. Sznur do żelazka wiesza się na kołku przeznaczonym do tego celu, gdyż w przeciwnym razie łatwo się niszczy, drut się łamie, a izolacja się przeciera. Sznura z uszkodzoną izolacją do prasowania stosować nie wolno.

pierwsza wojna światowa | Tłumacz angielskiego | Szukasz dobrej uczelni? Nasze kierunki studiów są dopasowane dla Ciebie. | kursy business financial english warszawa | Prawo jazdy Kraków | gotowe prace licencjackie | kurs języka angielskiego

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.