Odzież - ZASADY OTRZYMYWANIA KONSTRUKCJI KROJU FORM PODSTAWOWYCH

Konstrukcja form stanowi jeden z najważniejszych etapów produkcji odzieży. Od prawidłowego opracowania konstrukcji zależy w dużej mierze jakość wytwarzanej odzieży.K r o j e m nazywa się rysunek wszystkich konturów formy danej sztuki odzieży w oparciu o wymiary zdjęte z figury ludzkiej. Przy pro­dukcji miarowej konstrukcję opiera się na miarach zdjętych z tej samej osoby, dla której przeznaczony jest artykuł odzieżowy. W produkcji ma­sowej formę uzyskuje się w oparciu o wymiary przeciętne otrzymane drogą pomiarów antropometrycznych (tabela wymiarów). Wartość formy otrzymanej przez konstrukcję kroju lub przez modelowanie płaskie czy przestrzenne jest taka sama, jeśli podstawą będzie szczegółowa analiza sylwetki. Obecnie istnieje bardzo duża różnorodność metod kroju sto­sowanych w rzemieślniczych i spółdzielczych punktach usługowych. Uje­dnolicenie metod kroju może nastąpić wtedy, kiedy przemysł w oparciu o przesłanki naukowe opracuje krój, na którym będą się wzorowały wszystkie laboratoria i szkoły.Przy opracowywaniu form obecnie na dużą skalę stosowana jest metoda ułamkowa, metoda procentowa, metoda pobierania wszystkich niezbędnych w konstrukcji miar oraz metoda modelowania na bryle (modelowanie przestrzenne). Wszystkie metody prowadzą do jednego celu, a mianowicie do uzyskania jak najlepszej konstrukcji odzieży.Po dokładnym przeanalizowaniu sylwetki i zdjęciu miar przystępuje­my do rysowania formy. Miary zdjęte z figury można uzgodnić z tabelą miar i stwierdzić, w jakim stopniu odbiegają one od figury proporcjonal­nej. Strony lewa i prawa u człowieka, zgodnie z prawem symetrii, są jed­nakowe i dlatego rysunek przygotowuje się dla połowy figury (V2 przodu, 72 pleców). Tkaninę kroi się podwójnie złożoną, uzyskując w ten spo­sób całość odzieży.Opierając się na wymiarach podstawowych i wymiarach obliczonych wykreśla się linie konstrukcyjne pomocnicze i zasadnicze kroju. Linie zasadnicze są konturem formy kroju i należy je rysować ołówkiem miękkim. Linie pomocnicze rysujemy ołówkiem twardym. Forma kroju uwzględnia wszystkie niezbędne luzy w odzieży podstawowej. Linia mody może wpływać na zmianę pewnych linii konstrukcyjnych i wielkość luzów w odzieży. Uzyskana forma nie uwzględnia zapasów na szwy i ob­ręby.W produkcji masowej stosowane są szablony, w których uwzględnione są zapasy na szwy i obręby. Szablony są wykonane z bardziej trwałego materiału (preszpan — patrz rozdz. IX). Przy rysowaniu form znaczy się punkty określające początek lub koniec odcinka oraz miejsce przecięcia linii i oznacza je cyframi lub literami. Na rysunku występują linie pio­nowe, poziome, które należy wykreślać za pomocą przykładnicy. Linie krzywe łukowate, wykreśla się za pomocą krzywika lub odręcznie. Przy rysowaniu linii odręcznie rękę należy opierać o papier. Formy należy do­kładnie opisać, a po wykrojeniu sporządzić specyfikację.Przybory do rysowania. Formy wykonujemy na papierze o barwie jas­nej po stronie matowej papieru.Przykładnica służy do rysowania linii pod kątem prostym.Trójkąt kreślarski, linia 50—70 cm z drzewa, masy lub metalu z podziałka milimetrową, która służy do odmierzania odległości i rysowania linii prostych krótkich.Krzywik służy do rysowania linii krzywych.Miara centymetrowa służy do odmierzania określonych od­cinków na rysunku.Ołówki czarne miękkie oraz twarde do rysunku, natomiast średnie do pisania. W klasie I można stosować ołówki dwukolorowe lub kredki do oznaczania konturów formy i linii pomocniczych. Ołówek winien być długi i ostro zakończony.Guma kreślarska służy do usuwania zbędnych linii nakreślo­nych na papierze.

Duże firmy organizują szkolenia negocjacje i sprzedaż. | tłumacz przysięgły holenderski | szkoła językowa ursynów | segway wynajem | sprzęt jeździecki | Wyższe kwalifikacje | podręczniki szkolne | Leszek Grabarczyk

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.