Odzież - Wykonywanie form odzieży

WIADOMOŚCI WSTĘPNE Już w czasach starożytnych analizowano sylwetkę — figurę ludzką — szukając właściwych proporcji. Rzeźbiarze starożytnej Grecji posługi­wali się ustalonym wzorem określającym ściśle proporcje ciała ludzkiego. Znany jest z tego okresu kanon Polikleta, który przyjmuje zasadę, że głowa stanowi siódmą część wysokości ciała. Rzeźbiarz starożytnej Grecji Lizypp stosował inną zasadę, a mianowicie, że głowa stanowi Vs wyso­kości ciała ludzkiego. Postacie wyrzeźbione przez Lizyppa odznaczały się smukłością, natomiast rzeźby figur ludzkich Polikleta odznaczały się atle­tyczną budową ciała. Według tych kanonów rzeźbione były również pięk­ności starożytnego Rzymu. Równocześnie poszukiwano lepszych, dosko­nalszych proporcji.Na przełomie XV i XVI wieku nad ustaleniem proporcji figury ludz­kiej zaczynają pracować ludzie nauki, tworząc nową dyscyplinę — antropometrię, tj. naukę o pomiarach ciała ludzkiego. Antropolog francuski Paul Topirandl w drugiej połowie XIX w. opracowuje nowy spo­sób ustalania proporcji ciała ludzkiego w ujęciu procentowym (głowa 13% wzrostu, szyja 4,2%, tułów 35% i kończyny dolne 47,4%).Na podstawie badań antropometrycznych ustalono, że mało jest ludzi zbudowanych klasycznie wg podanych wyżej kanonów. Większość ma bu­dowę przeciętnie proporcjonalną z pewnymi odchyleniami, a pewien od­setek stanowią ludzie ułomni z wrodzonymi lub nabytymi wadami.Ustalenie przeciętnych proporcji ciała ludziego w oparciu o badania antropometryczne umożliwia dokładne obliczenie wymiarów w stosunku do wzrostu lub obwodu klatki piersiowej oraz opracowanie właściwych i prawidłowych konstrukcji odzieży.

szkoła angielskiego

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.