Odzież - TECHNIKI PRASOWANIA ODZIEŻY

W zależności od surowca, z jakiego sporządzona sztuka poddana zo­staje prasowaniu i od efektu, jaki chcemy uzyskać, stosuje się różne tech­niki i różne narzędzia do prasowania.Prasowanie na mokro Na mokro prasuje się tkaniny wełniane, wełnopodobne, jedwabie na­turalne oraz tkaniny lniane. Prasowanie tkanin na mokro może odbywać się przez bezpośrednie prasowanie zwilżonej tkaniny lub przez zwilżoną lnianą zaparzaczkę, szczególnie tkanin wrażliwych na wysoką temperaturę. Podkładkę stosuje się w celu obniżenia stopnia ciepłoty że­lazka oraz ochrony włókna przed spaleniem. Do prasowania używa się za-parzaczek z tkaniny lnianej (dodatnią cechą lnu jest wytrzymałość i hi-groskopijność, włókna lnu są długie i dzięki temu nie zanieczyszczają pra­sowanych wyrobów).Przy prasowaniu wełny należy pamiętać o dokładnym dosuszaniu tka­niny w celu uniknięcia relaksacji1 włókien. Włókna wełniane dzięki wy­sokiej sprężystości mają tendencję powracania do poprzedniego kształtu. Tkaniny z jedwabiu naturalnego należy prasować również na mokro, bez podkładania płótna, dobrze nagrzanym żelazkiem (140 -f160°C). Włókna pochodzenia roślinnego są odporne na działanie wysokiej temperatury i pary. Tkaniny bawełniane i lniane prasuje się bezpośrednio po prawej stronie dobrze nagrzanym żelazkiem, zwilżając tkaninę za pomocą rozpy­lacza lub pędzla.Prasowanie na sucho 1 Relaksacja (łac.) oznacza zwiotczenie, zmniejszenie się naprężeń ciała przj' zachowaniu niezmienionych wymiarów.Na sucho prasuje się tkaniny z włókien sztucznych, syntetycznych oraz bawełny. Tkaniny z włókien sztucznych i syntetycznych są ogromnie wra­żliwe na wysoką temperaturę i działanie pary. W celu zabezpieczenia przed uszkodzeniem wskazane jest stosowanie żelazek z regulatorem tempera­tury. W wypadku nieposiadania takiego żelazka należy dokładnie spraw­dzać stopień nagrzania na skrawku tej samej tkaniny.Odzież wykonaną z tkanin podgumowanych prasuje się lekko nagrzanym żelazkiem. , Prasowanie tkanin z włosem Zupełnie odmiennej techniki prasowania wymagają tkaniny z włosem (aksamity, welwety). Szwy w aksamicie rozprasowuje się na spe­cjalnych szczotkach z krótkiego i twardego włosia w celu uniknięcia zgnie­cenia włosa tkaniny. Odświeżanie całej tkaniny odbywa się przez trzy­manie tkaniny w powietrzu nad parą. Aksamitu i welwetu nie należy prasować po stronie prawej, gdyż wywołuje to wyświecenie sztuki odzieży i łamanie włosa. Odświeżanie tkanin z włosem uzyskuje się przez szczot­kowanie (pod włos) po uprzednim naparowaniu. W wypadku nieposiada­nia specjalnych szczotek do prasowania należy aksamity prasować na bardzo miękkim i grubym kocu bez podkładania płótna.Prasowanie szczypanek i zakładek Prasowanie szczypanek wymaga dużej dokładności i umiejęt­ności. W pierwszej fazie prasowania szczypanek stosujemy technikę pra­sowania w powietrzu lub na kancie żelazka. Na kancie odwróconego że­lazka rozprasowujemy od strony lewej uszyte szczypanki. Po rozpraso-waniu po stronie lewej nie należy szczypanek prasować po stronie pra­wej, gdyż spłaszczone szczypanki tracą swój charakter dekoracyjny.Zakładkom, po uprzednim rozprasowaniu od strony lewej również na kancie żelazka lub w powietrzu, nadajemy żelazkiem od strony prawej właściwy kierunek, utrwalając ich położenie.Kolejność prasowania gotowej odzieży Prasowanie końcowe najczęściej ogranicza się do wygładzenia zmiętej powierzchni lub parowania w celu zlikwidowania miejsc wyświeconych. Obróbka parowo-cieplna ma największe znaczenie przy wykonywaniu odzieży wełnianej — zarówno damskiej, jak i męskiej. Odzież gotową na­leży prasować w określonej kolejności, co ułatwia pracę i pozwala na uzy­skanie lepszych wyników. Zaczynamy prasować sztukę od rękawów, na­stępnie prasujemy plecy, przody, spódnicę i na końcu kołnierz. Upraso­waną gotową odzież należy pozostawić na wieszaku lub manekinie do cał­kowitego wyschnięcia i utrwalenia nadanego kształtu.

Ministerstwo rozwoju regionalnego | hala produkcyjna | Liceum dla pracujących Nowy Wiśnicz | angielski Wrocław | Mikołaj Kopernik | rekrutacja pracowników | tłumacz przysięgły francuski radom

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.