Odzież - SYSTEM TAŚMOWY

Najstarszym systemem jest system taśmy klasycznej, liczy już ok. 40 lat. W międzyczasie powstały różne jego modyfikacje: typ taśmy jednostronnej z szeregowo umieszczonymi stanowiskami ro­boczymi, pracującej w rytmie swobodnym; dwustronna szeregowa taśma o rytmie swobodnym (rys. 15.1); taśma jednostronna z rzędowo umieszczonymi stanowiskami roboczymi, pracująca w rytmie swobodnym, inaczej zwana typem szkolnym; taśma jednostronna z dwurzędowo umieszczonymi stanowiskami robo­czymi, pracująca w rytmie przymusowym. Cały przenośnik dla jednego rzędu. Przenośnik może być zamknięty pionowo łub poziomo; taśma dwustronna z rzędowo rozmieszczonymi stanowiskami robo­czymi, pracująca w rytmie swobodnym (ręczny przesuw półwyrobów po stole); f) taśma dwustronna z rzędowo rozmieszczonymi stanowiskami roboczy­mi, pracująca w rytmie przymusowym, narzuconym przez przenośnik (rys. 15.2).System taśmy klasycznej charakteryzuje się: liniowym układem stanowisk pracy, rytmicznością, stosowaniem przenośników, przekazywaniem pojedynczej sztuki ze stanowiska na stanowisko. Taśma Warion. Jest to taśma jednostronna lub dwustronna ze zmecha­nizowanym transportem międzyoperacyjnym, pracująca w rytmie swobod­nym, z rzędowo rozmieszczonymi stanowiskami roboczymi. Przy tego typu taśmie stosuje się przenośniki różnego rodzaju: wiszące, wózkowe, skrzyn­kowe itp. Przenośnik umożliwia pracę w rytmie swobodnym, co stwarza dobre warunki psychiczne dla pracy szwaczek; mogą pracować tak szybko, jak są w stanie. Jest to wynikiem możliwości stosowania przy takim prze­nośniku bezkolizyjnych stanowisk wielokrotnych. Przenośnik dostarcza na stanowisko tyle pracy, ile pracownik może wykonać.Przebieg produkcji przy zastosowaniu systemu taśmowego Szykowaczka po rozpakowaniu i ponumerowaniu wykrojów (jeżeli nie zostały ponumerowane w krojowni) kompletuje wszystkie wykroje jednej sztuki odzieżowej, poddaje je wstępnej obróbce (wyrównanie, nazna­czanie znaków ułatwiających szycie itp.), następnie zwija w paczkę, albo układa je w specjalnie przemyślanym układzie wg kolejności obróbki, aby każdej robotnicy było łatwiej odszukać potrzebne wykroje, i podaje je na pierwsze miejsce w taśmie.Pierwsza pracownica, którą jest zwykle ktoś biegły i sprawny w pracy (ponieważ przy rytmie swobodnym pierwsze stanowisko nadaje tempo), bierze tylko te wykroje, które są przeznaczone do obróbki na tym stano­wisku, obrabia je w ciągu jednego rytmu i odkłada do skrzynki, czy na miejsce, z którego je wzięła. Jeśli taśma jest ręczna, sama przesuwa skrzynkę do następnego miejsca. Taśma mechaniczna samoczynnie przesu­wa się po upływie jednego rytmu o jedno stanowisko.Z następnego miejsca taśmy bierze przeznaczone dla siebie do opraco­wania wykroje następna robotnica i po wykonaniu swoich operacji, w cza­sie kolejnego rytmu, znowu odkłada obrobiony przedmiot na taśmę.Każda robotnica powinna mieć tak usytuowane stanowisko, aby wy­kroje z taśmy brała lewą ręką, a paczka przeznaczona dla niej znajdowała się w zasięgu ręki. W zasięgu ręki szwaczki znajdują się na taśmie tylko trzy przedziałki taśmy — za miejscem szwaczki, na wprost miejsca i przed miejscem. Pracownica zatem może brać robotę zza siebie i odkładać na wprost swego stanowiska, lub brać wykroje z klatki na wprost siebie i od­kładać przed siebie lub za siebie. Tak jest przy rzędowym ustawieniu stanowisk (rys. 15.35). Przy szeregowym ustawieniu stanowisk szwaczka ma zasadniczo w zasięgu swoich rąk przedziałki taśmy przesuwające się naprzeciw stanowiska (rys. 15.3a).Przedmiot obrabiany przechodzi w określonym rytmie ze stanowiska na stanowisko robocze, aż przejdzie wszystkie stanowiska zespołu, bez nawrotów. Z ostatniego stanowiska może zejść przedmiot całkowicie gotowy (wyprasowany) i wtedy mamy do czynienia z cyklem zamkniętym, lub też w stanie nadającym się do końcowego prasowania i wykończenia (obcinanie nitek, czyszczenie, prasowanie, przyszywanie guzików) i wtedy mamy cykl otwarty.Zalety systemu taśmowego a. Skrócenie czasu przebiegu produkcji, zwiększenie wydajności.b. Wykorzystanie do produkcji niżej kwalifikowanych pracowników, którzy jednak przez stałe powtarzanie wyuczonego niewielkiego zakresu operacji, dochodzą do bardzo dobrej jakości wykonania i do dużego tempa produkcji.c. Lepsze wykorzystanie maszyn niż przy produkcji indywidualnej albo niezorganizowanej.d. Uporządkowanie pracy i zdyscyplinowanie pracowników.e. Stosunkowo mała ilość produkcji w toku.Wady systemu taśmowego a. Duże straty czasu przy wprowadzaniu każdego nowego wzoru do produkcji. Teoretyczną stratę czasu roboczego przy zmianie fasonów i asortymentów wylicza się wg wzoru: gdzie: N — liczba stanowisk roboczych w zespole, Rt — rytm faktyczny zespołu przy wprowadzaniu nowego asorty­mentu, R2 — rytm faktyczny zespołu przy kończeniu danego asortymentu. Sąto tzw. straty na przyswojenie nowej techniki wykonania.b. Straty czasu pracy przy wprowadzaniu nowego asortymentu, związane z koniecznością całkowitego przerwania pracy i zaczynania na nowo od pierwszej operacji, po odpowiednim przestawieniu stanowisk.c. Sztywność układu stanowisk nie pozwalająca na cofanie się roboty (przedmiot pracy). Na skutek tego: są duże trudności z doborem jednorodnych operacji na jedno stanowisko pracy (tylko szycie maszynowe, tylko podprasowywanie itp.); nie ma wielkich możliwości na stosowanie stanowisk równorzędnych (jednakowych), koniecznych w wypadku, gdy czas operacji przekracza kilkakrotnie wielkość rytmu (np. rytm 4 min, operacja 12 min). Zwykle przy końcowych fazach produkcji wyrobu występują dłużej trwające jednorodne operacje związane z montażem i wtedy przy sys­temie taśmy klasycznej trzeba zaplanować specjalną metodę przekła­dania wyrobów do innej skrzynki, z której z kolei wyjmuje się cały wyrób, oraz zaplanować, z których kolejnych skrzynek, które z równo­ległych stanowisk mają pracę pobierać i do których odkładać. Te usta­lenia są konieczne, gdy stanowisk równoległych jest więcej niż dwa.d. Duża strata czasu na czynności pomocnicze, związane z wybieraniem z paczki wykrojów całej sztuki odzieży, wykrojów i części potrzebnych tylko na poszczególnych stanowiskach i z każdorazowym odkładaniem ich po zrobieniu przepisanych zabiegów.e. Wydajność zespołu uzależniona jest od najwolniej pracującego pracownika.f. Liczba pracowników uzależniona jest częściowo od wielkości sali produkcyjnej, a częściowo od wydolności uciągu urządzenia transportującego wyroby. Np. taśma płaszczy zimowych męskich nie może przekraczać ok. 40 stanowisk, gdy ciężar płaszczy będzie za dużym obciążeniem dla słabych stosunkowo silników poruszających przenośnik.g. Brak systematycznej kontroli międzyoperacyjnej i z tego powodu wypływa nieraz konieczność dokonania dużych poprawek.h. Trudności związane z poprawianiem źle wykonanych operacji.i. Trudności związane z chwilowym odejściem pracownika z miejsca pracy lub z awarią maszyny; cały zespół wówczas jest zatrzymany.Przy tym systemie trzeba utrzymywać dodatkowy zespół pracowników wysoko kwalifikowanych, którzy mogą w każdej chwili zastąpić nieobec­nego pracownika, wykonać poprawkę itp. Konieczne jest również odpo­wiednie zorganizowanie dozoru technicznego maszyn i urządzeń oraz po­siadanie ustalonego zapasu głowic maszyn do szycia w celu szybkiej wy­miany zepsutej maszyny.

Tłumaczenia

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.