Odzież - STOSOWANIE UKŁADÓW SEKCYJNYCH

Trzeci system racjonalnego rozkroju tkanin polega na stosowaniu ukła­dów sekcyjnych. Oczywiście sekcja powinna mieścić całą sztukę i łączyć się z pozostałą częścią układu prawie po linii prostej. Taki układ umożli­wia sztukowanie nakładu. W miejscu styku tkanin z dwu bel zakłada się jedną warstwę na drugą w ten sposób, aby wykroje nie zostały obcięte (patrz rys. 12.6).W racjonalnym rozkroju bezresztkowym stosuje się czasem metodę tzw. sekcji wydzielonych. Za pomocą tych sekcji wycina się takie części, które w wyrobie gotowym nie są widoczne na zewnątrz (np. spód kołnierza) i w związku z tym mogą się nieznacznie różnić czy odcieniem koloru, czy też wykończeniem powierzchni.Wszystkie systemy są dobre, jeśli rzeczywiście przyczyniają się do oszczędzania tkanin. Każdy system wymaga szczegółowych opracowań. Im więcej układów zostanie opracowanych w komórkach przygotowania pro­dukcji (na różne szerokości tkanin), tym łatwiej rozdysponować nawet nie-pierwszorzędny pod względem jakości surowiec. Sprawa oszczędności jest tak ważna, że opłaca się nawet z gorszego surowca usuwać wady i błędy; oczywiście tak, aby nie pogorszyć jakości wyprodukowanych wyrobów.Jeszcze jedną formą oszczędności jest usuwanie błędów surowcowych z powierzchni podstawowych wykrojów: usuwanie błędów przez ich wycięcie z beli; odpowiednie warstwowanie — takie umieszczenie błędu, że po wykro­jeniu będzie on w miejscu niewidocznym, dozwolonym zgodnie z wa­runkami technicznymi; wymiana wykrojów z błędami surowcowymi na wykroje bezbłędne wykrawane z resztek; odcinanie całych warstw nakładu z błędami surowcowymi i sporzą­dzanie na nich takich rysunków, które zapewniłyby usunięcie błędów z powierzchni wykrojów podstawowych; artystyczne cerowanie powierzchni tkaniny z błędami; dopuszczalne tylko bardzo małe cery.

test iq darmowy

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.