Odzież - ROLA I ZADANIA PRZEMYSŁU ODZIEŻOWEGO W GOSPODARCE NARODOWEJ

Przemysł odgrywa decydującą rolę w rozwoju gospodarki narodowej każdego kraju. Aby produkcja była nowoczesna i coraz lepiej zaspokajała potrzeby społeczeństwa, należy ciągłe udoskonalać pracę ludzką przez me­chanizację, modernizację i automatyzację.Podstawę do zmian tradycyjnych metod obróbki technologicznej ele­mentów odzieży stanowi mechanizacja prac ręcznych i skrócenie czasu wykonania. Poważne źródła efektów ekonomicznych i poprawy jakości produkcji tkwią w możliwościach wprowadzenia maszyn specjalnych do różnych operacji oraz w maksymalnym zastosowaniu oprzyrządowania do maszyn szwalniczych. Mechanizacja w polskim przemyśle odzieżowym łączy się ściśle z ogólnym nurtem światowego rozwoju techniki i nauki-. Problematyka unowocześnienia przemysłu odzieżowego obejmuje: mechanizację prac ręcznych, mechanizację rozkroju tkanin, wyposażenie maszyn szwalniczych w przyrządy pomocnicze, mechanizację obróbki termicznej, prasowanie, automatyzację procesów technologicznych, mechanizację transportu wewnątrzzakładowego, poprawę warunków pracy w zakładzie, h) usprawnienie metod organizacji przebiegu procesów produkcyjnych, i) wprowadzenie nowych technologii i nowych surowców.Podstawowym warunkiem realizacji tych zadań jest ciągłe śledzenie światowego rozwoju przemysłu odzieżowego. Wyroby odzieżowe ulegają często zmianom. Najnowsze urządzenia i maszyny bardzo szybko prze­stają być nowoczesne, ponieważ stale na rynek wchodzą nowe, coraz bar­dziej ulepszone typy maszyn. Ciągłe zmiany w formach odzieży utru­dniają w dużej mierze wprowadzenie pełnej automatyzacji w przemyśle odzieżowym. Różnorodny park maszynowy stosowany do obróbki okre­ślonych asortymentów odzieży w poszczególnych zakładach, a także zróż­nicowanie standardu jakości odzieży nie pozwalają na całkowite przyjęcie znormalizowanych metod produkcji odzieży.Główne kierunki unowocześnienia metod konfekcjonowania to: jednolita konstrukcja kroju i stopniowania szablonów oraz nadawanie odzieży odpowiednich form przez konstrukcję, nie zaś głównie przy pomocy obróbki cieplnej; opracowanie najlepszych sposobów wykonywania odzieży w warun­kach maksymalnej mechanizacji; wprowadzenie metod łączenia elementów odzieży za pomocą spoin klejowych lub prądów wysokiej częstotliwości, co pozwoli na uprosz­czenie technologii i zmniejszenie pracochłonności wykonania w po­równaniu z metodą szycia; wyeliminowanie produkcji odzieży zbyt mocno usztywnionej; dostosowanie nici szwalnych i ustalenie ich parametrów pod wzglę­dem przydatności do konfekcjonowania; zmiana konfekcjonowania przez wprowadzenie nowych dodatków; modernizacja wyposażenia zakładów w stoły i regały nowoczesnej konstrukcji; przystosowanie pomieszczeń produkcyjnych do warunków nowocze­snego wytwarzania.

starożytność strona główna | moja firma obowiązki | Yamaha | bankiety | podręczniki szkolne | Ministerstwo Nauki | Szkoła rysunku

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.