Odzież - RODZAJE UKŁADÓW

Niektóre szerokości tkaniny są bardzo dogodne do opracowania ukła­dów szablonów, inne mniej; niektóre wyroby o małej ilości drobnych części nie pozwalają na pełne wykorzystanie powierzchni tkaniny. Wielkość szablonów, ich kształt oraz szerokość tkaniny wpływają na to, że normy surowca nie są dla wszystkich wyrobów stałe. Przy zachowaniu zasad technologicznych układania szablonów rozróżniamy kilka rodzajów ukła­dów szablonów. Każdy układ określają trzy cechy: ilość sztuk w układzie (1, 2, 3 lub więcej) — układ pojedynczy lub zbiorowy (rys. 12.2), kierunek ułożenia szablonów (w jednym czy w dwu kierunkach — rys. 12.3), ułożenie — symetryczne (wszystkie szablony ułożone w rozłoże­niu — cały przód, oba rękawy itd. — rys. 12.4) i asymetryczne (połowa przodu, jeden rękaw itd., tu tkanina musi być złożona prawą stroną do prawej — rys. 12.5).Określając zatem układ trzeba powiedzieć np. układ zbiorowy, jedno­kierunkowy, asymetryczny. Wtedy wiadomo, że w układzie są co najmniej dwie sztuki, wszystkie szablony ułożone są w jednym kierunku oraz, że tkanina złożona jest podwójnie, a szablony układane stanowią połowę całej sztuki. Przy takim układzie, dla skompletowania całej sztuki po wy­krojeniu, wykroje jej zbiera się z dwu warstw. W przypadku układu syme­trycznego wykroje zbiera się z jednej warstwy.Stosowane są również układy sekcyjne, które nie odstępują od zasad wyżej podanych, mają tylko tak ułożone szablony, że można w ja­kimś miejscu łączyć ze sobą dwa kawałki tkaniny w jednej warstwie. W takim układzie sekcję tworzy jedna cała sztuka. Układ sek­cyjny jest bardzo wygodny przy wykorzystywaniu bel tkaniny oraz tych części, gdzie na skutek skazy trzeba kawałek tkaniny wyciąć. Unika się w ten sposób pozostawiania części nie wykorzystanych tzw. resztek.Projektowanie układów odbywa się na tkaninach złożonych i rozłożo­nych, projektuje się układy pojedyncze i sekcyjne, aby umożliwić ma­ksymalne wykorzystanie tkaniny. Czasem uda się w ten sposób zmniej­szyć normę zaprojektowaną wg wskaźnika wypadów. Konieczne to jest również, aby można było stosować w rozkroju tkanin krój bezresztkowy. Układy zaprojektowane przy zachowaniu wyżej podanych prawideł są od razu fotografowane i stanowią załącznik do opracowanej normy oraz wzór dla krojowni w czasie wykonywania zamówienia.

angielski online

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.