Odzież - PRZEPROWADZENIE OBSERWACJI

W dniu rozpoczęcia pomiarów obserwator powinien przyjść o 10 -f15 minut wcześniej, aby przygotować się do obserwacji i do uchwycenia wszystkich odchyleń od planowego rozpoczęcia pracy (tpz). Obserwator nie może opuszczać punktu obserwacyjnego w ciągu całego czasu trwania obserwacji. Gdyby musiał odejść, powinien na ten czas zorganizować za­stępstwo. Obserwator musi zanotować absolutnie wszystkie zjawiska, które będą miały miejsce na obserwowanym stanowisku.Spostrzeżenia wpisuje się do arkusza RO-2 (patrz str. 457). Wyszczegól­nienie zaobserwowanego zjawiska musi być tak zredagowane, aby łatwo je było zaklasyfikować do właściwej grupy czasu (patrz zestawienie po­szczególnych frakcji na różnych stanowiskach roboczych).Obserwacja czasu trwania zjawiska odbywa się wg czasu bieżącego. Czas notuje się w godzinach, minutach i setnych częściach minuty. Przy pobieraniu czasu można zapisywać tylko początek i koniec zjawiska, a czas trwania wyliczać przez odejmowanie czasu początkowego od czasu zakoń­czenia. Przy pomiarach ciągłych koniec jednego zjawiska jest zarazem po­czątkiem zjawiska następnego. Przy zastosowaniu deski chronometrażo­wej konieczność wyliczania czasów odpada, bo odczytuje się je gotowe, każdorazowo z innego sekundomierza.Arkusze obserwacyjne RO-2 muszą być ponumerowane numerem wzo­ru RO-1 (razem tworzą całość) oraz, o ile jeden arkusz na całą obserwację nie wystarczy, na dole z drugiej strony numerem kolejnym, np. nr 2/17, 3/17 itd. nr arkusza RO-1.Fotografia dnia roboczego ma na celu uchwycenie wszystkich zjawisk zachodzących na obserwowanym stanowisku roboczym, a więc i czasu wykonania właściwego, ale jej głównym celem jest uchwycenie przede wszystkim czasu przerw i strat czasu, można więc czas wykonania właści­wego zapisywać globalnie (nie wyszczególniając pojedynczych operacji) aż do jakiejś przerwy. Czas wykonania właściwego bada się, jak to już wyżej powiedziano, za pomocą chronometrażu.Czasem stosuje się w badaniach chronometraż z fotografią dnia robo­czego. Kombinacja taka nazywa się fotochronometrażem. Foto-chronometraż wykonuje się w ten sposób, że najpierw przeprowadza się fotografię, a gdy już robotnik ma odpowiedni tok pracy, zaczyna się pro­wadzić zapisy na normalnej karcie chronometrażowej uprzednio przygo­towanej (wypełnionej). W momencie przerwy wznawia się zapisy na blan­kiecie fotografii, ujmując cały okres pracy globalnie, jako jeden czas trwania pracy. Potem znowu przechodzi się do chronometrażu. Niewpisy-wanie do karty fotografii poszczególnych czasów wykonania właściwego bardzo ułatwia przeprowadzenie fotografii, a zwłaszcza jej prawidłową analizę (jest bardziej przejrzysta).Fotografię zespołową, która daje bogatszy materiał w krót­szym czasie, notuje się na drukach RO-4 (patrz str. 459). Przy ich pomocy można przeprowadzić równoczesną obserwację trzech stanowisk pracy. Przygotowanie do tego typu fotografii jest takie samo, jak dla fotografii indywidualnej, z tym, że dla każdego stanowiska wypełnia się oddzielny druk RO-1. W karcie RO-4 rejestrowane są tylko przerwy w pracy i straty czasu. Rejestrowanie ich polega na wpisaniu czasu od — do i symbolu zaistniałej przerwy, bez podawania treści. Dużym ułatwieniem dla obser­watora, przy tego rodzaju obserwacji, jest stosowanie deski chronometra­żowej i znajomość frakcji czasów na poszczególnych stanowiskach robo­czych.

tłumaczenia francuski

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.