Odzież - POMIARY ANTROPOMETRYCZNE I ZASADY OPRACOWYWANIA FORM NA PODSTAWIE TABEL WYMIARÓW

Podstawą standaryzacji konstrukcji odzieży są prawidłowe pomiary człowieka i na nich oparte tabele wymiarów przeciętnych. Polski prze­mysł odzieżowy już od swoich początków produkował wyroby na podsta­wie pomiarów kształtów i proporcji mieszkańców kraju. Ilość tych pomia­rów nie była jednak na tyle duża, aby opracowane w oparciu o nie tabele rozmiarów mogły być wystarczające, by zaspokoić potrzeby społeczeństwa. W miarę wzrostu potrzeb i wymogów społeczeństwa, a także rozwoju prze­mysłu odzieżowego, powstała potrzeba opracowania nowych tabel wymia­rów przeciętnych.Dnia 26 lutego 1955 roku została powołana do życia Komisja Antropo­metrii przy Polskiej Akademii Nauk, która w latach 1955—59 przeprowa­dziła pomiary antropometryczne obejmujące około 80 000 osób reprezen­tujących różne rejony Polski.Z każdego osobnika zdejmowano 74 pomiary dla potrzeb nauki oraz dla poszczególnych przemysłów, między którymi znajduje się również przemysł odzieżowy. Pomiary były dokonywane specjalnym przyrządem antropometrem, cyrklem, taśmą i ekierką po prawej stronie ciała i zapi­sywane w tabele znajdujące się na specjalnej karcie. Celem pomiarów było ustalenie pewnych typów budowy ludzi występujących w naszym społe­czeństwie, które stały się podstawą do opracowania tabel wymiarów nie­zbędnych przy konstrukcji kroju.Centralne Laboratorium Przemysłu Odzieżowego przeprowadziło po­nownie pomiary antropometryczne w latach 1965—66. Pomiary te uwzglę­dniały postawę ciała. W tym celu zastosowano do pomiarów specjalne ta­blice, na których łatwo było odtworzyć charakterystyczne dla niektórych postaw odchylenia od pionu oraz rozkładanie się mięśni i tłuszczu na po­szczególnych typach figur ludzkich (rys. 9.2). Ten sposób przeprowadzenia pomiarów pozwolił na: wyodrębnienie typów figur ludzkich spotykanych w Polsce, prawidłowe opracowanie tabel wymiarów przeciętnych, opracowanie nowoczesnej metody konstrukcji odzieży do stosowania w produkcji przemysłowej.Sposób pobrania miar Obwód szyi — pomiar dokonany z przodu poniżej dolnej granicy chrząstki tarczycowej, a od tyłu powyżej 7 kręgu.Obwód gorsu — pomiar obwodu klatki piersiowej mierzony przez najwyż­sze wzniesienie piersi.Obwód pasa — jest to pomiar dokonany w miejscu największego zwęże­nia tułowia.Obwód bioder przez pośladki — dokonany poziomo, obejmujący z tyłu największe uwypuklenie pośladków. Długość pleców — pomiar dokonywany od 7 kręgu szyi do talii w kierunku pionu (taśmą).Długość ręki — pomiar dokonywany od wyrostka barkowego do wyrostka rylcowego kości promieniowej.Zewnętrzna długość nogi — miara dokonana od stopy do punktu najwyżej położonego na górnej krawędzi talerza biodrowego.Wewnętrzna długość nogi — odległość od podstawy stopy do punktu poło­żonego najwyżej w kroczu.Wysokość kolana — odległość od podstawy stopy do szpary stawu kolano­wego.

europeistyka szczecin | kurs access | Rezerwy pracownicze | kurs angielskiego poznań | Technik farmacji Kielce

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.