Odzież - OPRACOWANIE MATERIAŁU CHRONOMETRAZOWEGO

Opracowanie pomiarów polega na wyliczeniu czasu średniego ze wszystkich pomiarów. W tym celu, przy zapisie w rubryce B, trzeba naj­pierw wyliczyć czasy jednostkowe. Aby te czasy uzyskać, od każdego po­miaru następnego odejmuje się poprzedni, np.: zapis pionowy obliczenie czasów jednostkowych Wyliczone czasy jednostkowe tworzą tzw. szereg chronometr a-żowy. W szeregu chronometrażowym występują wahania, nie wszystkie czasy wykonania są sobie równe. Jeżeli te wahania są niewielkie, utrzy­mują się w dozwolonych granicach, są uważane za normalne. Mogą je­dnak zaistnieć większe wahania wywołane różnymi przyczynami (mamy je zanotowane u dołu karty chronometrażowej), wtedy pomiary te jako odbiegające od normy odrzuca się przy obliczaniu czasu średniego, ponie­waż podstawą do ustalenia norm czasu mogą być tylko takie dane chrono­metrażu, które tworzą zwarty szereg chronometrażowy. Szeregiem o do­statecznej zwartości jest taki, w którym stosunek pomiaru maksymalnego (tm«x) do pomiaru minimalnego (tmin) jest następujący: — dla elementów trwających do 0,1 minuty, to znaczy 6 sekund jest mniejsze lub równe 2, — dla elementów trwających do 0,3 minuty, to znaczy 18 sekund, jest mniejsze lub równe 1,5, — dla elementów trwających dłużej niż 0,3 minuty, to znaczy powyżej 18 sekund, tmax jest mniejsze lub równe 1,3.tmin Dla uściślenia szeregu chronometrażowego skreśla się pomiary wyraźnie odbiegające od przeciętnych. W przykładzie podanym wyżej szereg pierwszy z zapisu poziomego jest zwarty, ponieważ stosunek pomiaru największego do najmniejszego wynosi 1,8, a czas trwania elementu nie przekracza 0,1 minuty I —= i s I. Drugi szereg jest również zwarty Po sprawdzeniu zwartości szeregów oblicza się czas średni. W tym celu dodaje się wszystkie czasy występujące w szeregu i otrzymaną sumę dzieli się przez ich liczbę. Np. suma czasów w pierwszym szeregu pozio­mym — 0,70; 0,70 : 9 = 0,77 można zaokrąglić i otrzymamy 0,8 min. Suma w drugim szeregu — 4,19; 4,19 : 9 = 0,465 po zaokrągleniu 0,47 min.Obliczone czasy średnie należy wpisać na pierwszą stronę karty chro­nometrażowej do odpowiedniej rubryki.Jeżeli pomiary były przeprowadzane na kilku równorzędnych stano­wiskach, to wszystkie średnie z tych pomiarów dodaje się i jeszcze raz oblicza średnią ze średnich.Obliczone w wyżej przedstawiony sposób czasy wykonania właściwych elementów operacji są podstawą do opracowania jednostkowej normy czasu. Norma jednostkowa jest sumą czasu wykonania właściwego i czasu uzupełniającego, na który składają się czas na obsługę stanowiska robo­czego (techniczną i organizacyjną) oraz czas na potrzeby fizjologiczne (na odpoczynek i potrzeby naturalne). Do tak obliczonego czasu jednostko­wego trzeba jeszcze dodać czas przygotowawczo-zakończeniowy, który występuje raz na zmianę roboczą.Czas uzupełniający, potrzebny do ustalenia normy czasu jednostko­wego, ustala się na podstawie fotografii dnia roboczego oraz obserwacji migawkowej.

Wykonujemy pisanie prac magisterskich i licencjackich.

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.