Odzież - NORMY MATERIAŁOWE I KALKULACJA

Ze względu na różnorodność fasonów i rozmiarów, ustalenie norm materiałowych systemem przemysłowym nie jest stosowane, ze względu na produkowanie pojedynczych sztuk odzieży. Ilość materiału ustala się biorąc pod uwagę fason, wysokość klientki, jej obwody oraz szerokość, rodzaj i wzór tkaniny.Np. przy szerokości tkaniny 0,80 na bluzkę z długim rękawem potrzeba: 2 długości bluzki plus 1 długość rękawa plus 25 cm na koł­nierzyk, mankiety i inne wykończenia (60 cm X 2 = 120 + 55 = 175 + + ^5 = 2 m). Przy szerokości tkaniny 130 cm na taką samą bluzkę po­trzebna: jedna długość bluzki i jedna długość rękawa (60 + 55 = 115 cm). Na kołnierzyk, mankiety i inne wykończenia pozostaje tkanina z szerokości rękawa. W ten sam sposób oblicza się normy na suknie, podomki i spód­nice. Normy te zależne są od mody i fasonów.W celu zmniejszenia zużycia tkaniny można zastosować sztukowania w miejscach niewidocznych (np. spód kołnierza, obłożenie poniżej pierw­szego guzika, kliny w rękawach. Jasną jest rzeczą, że normy na pojedyn­cze sztuki odzieży będą większe od norm w układach zbiorowych, co wpływa na podwyższenie ceny danego wyrobu. Cena wyrobu uzależniona jest również od stopnia zmechanizowania procesu szycia. W punktach usługowych wiele prac wykonuje się jeszcze ręcznie, co w konsekwencji podwyższa koszt wykonania. Dzięki zastosowaniu maszyn specjalnych oraz oprzyrządowania maszyn szwalniczych proces wytwarzania odzieży można znacznie skrócić (np. przyszycie i przystębnowanie klinów w rękawie na maszynie stębnówce wykonujemy 2,50 min. a na maszynie dwuigłówce 1,60 min.Ceny za usługi krawieckie są różne w zależności od miejscowości, strefy i kategorii warsztatów. Ceny za usługi dla poszczególnych kate­gorii warsztatów ustalane są przez Państwową Komisję Cen w specjalnych cennikach.

internetowy kurs angielskiego | auto szkoła łódź | gimnazjalne testy | gry wyścigowe

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.