Odzież - NORMOWANIE WYROBÓW

Normowanie wyrobów oznacza przejście do produkcji wyrobów jedne­go typu drogą standaryzacji poszczególnych jego części. Dla przemysłu odzieżowego standaryzacja oznacza wprowadzenie do produkcji przemy­słowej typowych wzorów odzieży, odpowiadających określonym wyma­ganiom pod względem jakości i wartości użytkowych, pozwalających na bardziej racjonalne organizowanie produkcji. Na końcowy wynik pełnej standaryzacji składają się trzy jej elementy: standaryzacja konstrukcji odzieży, standaryzacja wyrobu odzieżowego, standaryzacja jakości.Standaryzacja konstrukcji polega na nieznacznej zmienności wszyst­kich szablonów podstawowych tego samego typu odzieży, np. fason re-glan, suknia princesse. W wypadku produkowania jakiegokolwiek wzoru o tym fasonie wszystkie podstawowe szablony (przód, tył i rękaw) będą jednakowe, natomiast inne elementy, jak ozdoby, kołnierze, kieszenie, pa­sek itp., nawet cięcia mogą być różne, muszą być jednak modelowane na tym samym szablonie. Zapewnia to z jednej strony dużą oszczędność czasu w przygotowywaniu szablonów, a z drugiej — utrzymanie jakości wyrobu, bowiem dobre, wypróbowane szablony używane są przez dłuższy czas aż do jakiejś generalnej zmiany linii mody. A i wtedy stare szablony powinny zostać tylko odpowiednio dostosowane do nowej linii, a nie całkowicie zmienione.Realizacją programu standaryzacji konstrukcji mogą być objęte tylko te typy odzieży, przy których nakład pracy będzie zrekompensowany przez korzyści wynikające z wprowadzenia do przemysłu konstrukcji standardo­wych. Korzyści te wyrażają się: oszczędnością czasu w pracach modelarskich, lepszym pasowaniem odzieży, — utrzymaniem we wszystkich projektowanych wzorach odzieży prawi­dłowości sylwetki, zgodnej z obowiązującą linią mody, niezależnie od tego, w jakim zakładzie odzież została zaprojektowana. Standaryzacja wyrobu polega na wyselekcjonowaniu z poszczególnych typów odzieży najbardziej udanych fasonów, odpowiadających wymaga­niom użytkowym i estetycznym, i produkowaniu ich przez dłuższy okres (kilka lat) w nie zmienionej postaci. Jako przykład mogą służyć angielskie okrycia męskie i damskie tzw. „burberri" lub włoskie płaszcze ortaliono­we. Są to wyroby, które na skutek właściwych rozwiązań konstrukcyjnych i modelarskich zyskały sobie duże uznanie wśród szerokiej rzeszy odbior­ców. Rozwiązania modelowe są tego rodzaju, że mogą przetrwać kilka zmian linii mody.Oczywiście tego rodzaju odzież standardowa nie może być powszechna, ale w całym ogólnym zbiorze różnych typów i fasonów może i powinno znaleźć się kilka takich typów, które stale są osiągalne na rynku, ponie­waż ludzie często chcą nabywać tę odzież, która była wygodna, ładna i praktyczna.Standaryzacja wyrobu pozwala na produkowanie bardzo długich serii i eliminuje ciągłe przestawianie się zakładu pracy na innego rodzaju pro­dukcję, pozwalając na jednoczesne doskonalenie technologii wykonania i mechanizację tak długotrwałej produkcji. Łatwo np. zmechanizować pro­ces produkcji koszul męskich, bo jest to asortyment, który w zasadni­czych swoich operacjach zmienia się minimalnie. Opłaci się więc zapro­jektować agregaty-automaty, bo wiadomo, że koszt ich zakupu zwróci się w krótkim czasie, zmniejszy koszty wytwarzania i podniesie rentowność zakładu.Standaryzacja jakości ma decydujący wpływ na cenę wyrobu. Na ja­kość odzieży składają się: jakość opracowania plastyczno-modelowego, prawidłowość konstrukcji, jakość zastosowanego surowca (surowiec podstawowy i dodatki), jakość obróbki technologicznej, jakość opakowania.Jakość odzieży zależy przede wszystkim od jakości surowca i obróbki technologicznej.Korzyści ze standaryzacji w przemyśle odzieżowym odnosi zarówno producent, jak i konsument. Korzyści producenta przejawiają się w: zwiększeniu wydajności pracy, oszczędności, materiałów, specjalizacji zespołów produkcyjnych, uproszczeniu i usprawnieniu dokumentacji techniczno-wytwórczej, obniżeniu kosztów produkcji.Korzyści konsumenta to przede wszystkim: — większy wybór odzieży gotowej, lepsza jakość, modna odzież, łatwiejszy dobór dodatków uzupełniających, niższa cena.

Gotowe prace magisterskie i pisanie prac licencjackich oraz prace inżynierskie.

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.