
Narzędziem do cięcia stosowanym w krawiectwie są nożyce. Nożyce składają się z dwu noży połączonych ze sobą obrotowo nitem lub śrubą i zakończonych uchwytem. Nożyce działają na zasadzie podwójnej dźwigni.Części zakończone uchwytem to ramiona siły, ostrza — to ramiona oporu, nit czy śruba jest punktem podporu.W zależności od tego, w którym miejscu długości ostrza został umieszczony nit, rozróżniamy: nożyce z długimi ostrzami (większe ramię oporu i mniejsze ramię siły), które nadają się do cięcia papieru, dają bowiem długie, ale słabe cięcie, nożyce z krótkimi ostrzami (krótkie ramię oporu i długie ramię siły), które dają krótkie, ale mocne cięcie i nadają się do cięcia materiałów twardych.Większość nożyczek krawieckich zbudowana jest na zasadzie dźwigni zrównoważonej (rys. 3.22).Nożyce są narzędziem znanym od dawna. Znajdowano je już w grobach pochodzących z IV w. przed naszą erą. Kształt ich był podobny do kształtu nożyc wiejskich używanych do strzyżenia owiec. Rysunek 3.23 pokazuje przekształcanie się formy tych starożytnych nożyc w nożyce dzisiejsze.W nożycach krawieckich każdy nóż ma inny kształt. Jedno ostrze, to, które przy cięciu należy podkładać pod tkaninę, ma czubek węższy i uchwyt ukształtowany na kciuk, natomiast ostrze drugie ma czubek trochę szerszy i uchwyt dostosowany na wsunięcie pozostałych palców. W dużych nożycach stosowanych do cięcia tkanin grubych uchwyt na cztery palce ma piętkę, która przy cięciu powinna posuwać się po stole i w ten sposób ułatwiać prowadzenie prawidłowej linii cięcia.Ostrza nożyc powinny być dokładnie oszlifowane. Samo ostrze powinno mieć kształt lekko wygięty, aby po złożeniu nożyc końce ich dotykały się, a wzdłuż ostrzy tworzyła się wąska szczelina (łatwo ją zobaczyć, patrząc na złożone nożyce pod światło). To maleńkie wygięcie umożliwia ścisłe przesuwanie się ostrzy obok siebie podczas cięcia. Końce noży od strony ostrza są lekko zebrane, a górny szerszy brzeg ostrza zakończony jest łukowato (rys. 3.24).Zbyt słabe dokręcenie śruby powiększa szczelinę między ostrzami i powoduje zakleszczenie się między nimi tkaniny, natomiast zbyt mocne dokręcenie śruby lub zbicie nitu powoduje utrudnione otwieranie nożyc.Istnieją różne rodzaje nożyc przystosowane do wykonywania określonej pracy (cięcie papieru, tektury, tkanin cienkich lub grubych). Z tegowięc powodu nożyce należy odpowiednio dobierać do określonej pracy (rys. 3.25). W krawiectwie lekkim używa się zasadniczo trzech wielkości nożyc: nożyce o długości 23 -f25 cm służą do przykrawania i podcinania ubrań wierzchnich z tkanin grubszych (płaszcze, kostiumy, garsonki), nożyce o długości 19 -=-21 cm służą do przykrawania i podcinania wełnianych tkanin sukienkowych, nożyce o długości 15 — 19 cm służą do przykrawania lekkich tkanin wełnianych, bawełnianych i jedwabnych.Niekiedy przy pracy na maszynie lub przy wykończaniu roboty stosuje się małe nożyczki (10 cm dł.) do obcinania nitek. W bieliźniarstwie rzemieślniczym stosuje się jeszcze specjalne nożyczki do przecinania dziurek.Produkcja nożyc jest zmechanizowana. Dobre gatunki nożyc produkuje się ze stali, gorsze z żeliwa (żelaza lanego). Ważne jest, aby w produkcji obie połowy nożyc były hartowane jednocześnie (równy stopień hartowania), tylko takie nożyce bowiem będą miały w pracy równy bieg, nie będą się zacinały. Dobre nożyce mają starannie obrobione uchwyty, często niklowane. Tylko nożyce stalowe dają się dobrze szlifować. Nożyce z żeliwa nie dorównują im pod tym względem. Szlifować nożyce może tylko kwalifikowany szlifierz.Konserwacja nożyc polega na ich wycieraniu po pracy z kurzu, okresowym smarowaniu złącza i odpowiednim ostrzeniu. Należy zawsze dobierać rodzaj nożyczek do wykonywanej pracy. Przy cięciu należy zwracać uwagę, aby nie przecinać tkaniny razem ze szpilką, ponieważ w ten sposób można nożyce wyszczerbić. Trzeba również uważać, aby nożyce nie spadały na podłogę, gdyż to powoduje zniszczenie, złamanie lub wyszczerbienie, a takie nożyce już się do pracy nie nadają. Po pracy nożyce chowa się w miejscu do tego przeznaczonym.
projektowanie stron internetowych Łódź