
Do pierwszej miary należy sfastrygować zaszewki, szwy boczne, ramiona, ewentualnie inne szwy konstrukcyjne oraz prawy rękaw. Po włożeniu na klientkę należy sprawdzić: czy środki zaznaczone w odzieży znajdują się na środku figury, czy szwy boczne i szwy ramion nie są zbyt przesunięte do tyłu lub przodu (zgodnie z kierunkiem mody).właściwy kierunek zaszewek, głębokość zaszewek oraz wykrój szyi. Wszystkie nieprawidłowe linie poprawia się spinając szpilkami tylko po prawej stronie. W przypadkach gdy figura ma odchylenia od budowy normalnej, jest asymetryczna, należy spinać linie szpilkami po dwóch stronach. Następnie dopina się kołnierzyk z zastępczej tkaniny lub papieru (co pozwala na ustalenie właściwej linii ramienia) i kieszenie. Dalszą czynnością jest wpięcie rękawa i sprawdzenie jego długości i szerokości. Z kolei ustala się linię pasa, linię zawinięcia dołu sukni i miejsce przecięcia pierwszej dziurki.W czasie miary należy uważać, aby klientka stała spokojnie, w naturalnej pozycji, nie zmieniała sztucznie układu swojej figury, gdyż może to wpłynąć na zwiększenie błędów w odzieży.Spostrzeżone wady i usterki budowy figury należy rejestrować wyłącznie dla siebie i nie oznajmiać ich stwierdzenia klientce. Wady bywają często następstwem przykrych wypadków, wielu ludzi ma na tym punkcie urazy psychiczne, kompleksy i nie należy sprawiać im przykrości.Wykonanie poprawek po I mierze oznaczenie fastrygą środków, konturów wszycia rękawa oraz wykroju pachy, linii pasa, miejsca przyszycia kieszeni; przeniesienie poprawek na drugą stronę sztuki (przez pętelkowanie, radełkowanie, zaprasowanie lub oznaczenie mydełkiem); wyrównanie podkroju pachy, szyi, linii dołu.Przygotowanie do II miary Sprawdza się przede wszystkim trafność dokonanych poprawek, głównie w ustawieniu szwów ramion, szwów bocznych i innych konstrukcyjnych. Zszywa się poprawione szwy, szyje się rękawy, kieszenie, kołnierzyk, a następnie: wfastrygowuje się kołnierzyk, wfastrygowuje rękaw, przyfastrygowuje kieszenie i mankiety, zafastrygowuje dół, jeśli suknia łączona w pasie, sfastrygowuje się w pasie (ustala linię pasa w spódnicy).II miara Przy drugiej mierze sprawdza się: układ kołnierzyka, kierunek rękawa, miejsce przyszycia kieszeni, linię pasa, linię dołu.Druga miara jest ogólną kontrolą wyglądu sztuki w produkcji miarowej. Zasadniczo przy szyciu odzieży robi się dwie miary. W wypadkach gdy fason jest trudny lub klientka ma figurę o dużych odchyleniach od budowy normalnej, można sztukę mierzyć trzy razy.Urządzenie przymierzalni W każdej pracowni należy urządzić miejsce na przyjęcie klientki, gdzie może się swobodnie rozebrać i ubrać. Estetycznie urządzony kącik, gdzie klientka może spokojnie odpocząć i poczekać na miarę lub gotową odzież, można wygospodarować w każdym pomieszczeniu. W każdej pracowni powinny się znajdować najnowsze żurnale, wygodne fotele, stolik oraz kabina do przymierzania z dużym lustrem i dobrym oświetleniem.W kabinie potrzebne są również lustra boczne (ruchome), które ułatwiają obejrzenie klientce odzieży od tyłu. W kabinie znajdować się powinien wieszak, aparat do cyrklowania dołów lub kątownica, taboret, stolik na przybory oraz zapasowe krzesło. Świeże kwiaty oraz idealny porządek i czystość uzupełniają estetyczny wygląd tego pomieszczena i będą dobrą reklamą dla zakładu.
Wideo. Kamerowanie studniówek, ślubów filmowanie studniówek wieloletnie doświadczenie. Videofilmowanie kręcenie filmów