Odzież

Odzież - MIARY I WYKONYWANIE POPRAWEK I miara

Do pierwszej miary należy sfastrygować zaszewki, szwy boczne, ra­miona, ewentualnie inne szwy konstrukcyjne oraz prawy rękaw. Po włożeniu na klientkę należy sprawdzić: czy środki zaznaczone w odzieży znajdują się na środku figury, czy szwy boczne i szwy ramion nie są zbyt przesunięte do tyłu lub przodu (zgodnie z kierunkiem mody).właściwy kierunek zaszewek, głębokość zaszewek oraz wykrój szyi. Wszystkie nieprawidłowe linie poprawia się spinając szpilkami tylko po prawej stronie. W przypadkach gdy figura ma odchylenia od budowy normalnej, jest asymetryczna, należy spinać linie szpilkami po dwóch stronach. Następnie dopina się kołnierzyk z zastępczej tkaniny lub papieru (co pozwala na ustalenie właściwej linii ramienia) i kieszenie. Dalszą czynnością jest wpięcie rękawa i sprawdzenie jego długości i szerokości. Z kolei ustala się linię pasa, linię zawinięcia dołu sukni i miejsce prze­cięcia pierwszej dziurki.W czasie miary należy uważać, aby klientka stała spokojnie, w natu­ralnej pozycji, nie zmieniała sztucznie układu swojej figury, gdyż może to wpłynąć na zwiększenie błędów w odzieży.Spostrzeżone wady i usterki budowy figury należy rejestrować wy­łącznie dla siebie i nie oznajmiać ich stwierdzenia klientce. Wady bywają często następstwem przykrych wypadków, wielu ludzi ma na tym punkcie urazy psychiczne, kompleksy i nie należy sprawiać im przykrości.Wykonanie poprawek po I mierze oznaczenie fastrygą środków, konturów wszycia rękawa oraz wykroju pachy, linii pasa, miejsca przyszycia kieszeni; przeniesienie poprawek na drugą stronę sztuki (przez pętelkowanie, radełkowanie, zaprasowanie lub oznaczenie mydełkiem); wyrównanie podkroju pachy, szyi, linii dołu.Przygotowanie do II miary Sprawdza się przede wszystkim trafność dokonanych poprawek, głów­nie w ustawieniu szwów ramion, szwów bocznych i innych konstrukcyj­nych. Zszywa się poprawione szwy, szyje się rękawy, kieszenie, kołnie­rzyk, a następnie: wfastrygowuje się kołnierzyk, wfastrygowuje rękaw, przyfastrygowuje kieszenie i mankiety, zafastrygowuje dół, jeśli suknia łączona w pasie, sfastrygowuje się w pasie (ustala linię pasa w spódnicy).II miara Przy drugiej mierze sprawdza się: układ kołnierzyka, kierunek rękawa, miejsce przyszycia kieszeni, linię pasa, linię dołu.Druga miara jest ogólną kontrolą wyglądu sztuki w produkcji mia­rowej. Zasadniczo przy szyciu odzieży robi się dwie miary. W wypadkach gdy fason jest trudny lub klientka ma figurę o dużych odchyleniach od budowy normalnej, można sztukę mierzyć trzy razy.Urządzenie przymierzalni W każdej pracowni należy urządzić miejsce na przyjęcie klientki, gdzie może się swobodnie rozebrać i ubrać. Estetycznie urządzony kącik, gdzie klientka może spokojnie odpocząć i poczekać na miarę lub gotową odzież, można wygospodarować w każdym pomieszczeniu. W każdej pracowni powinny się znajdować najnowsze żurnale, wygodne fotele, stolik oraz kabina do przymierzania z dużym lustrem i dobrym oświetleniem.W kabinie potrzebne są również lustra boczne (ruchome), które ułat­wiają obejrzenie klientce odzieży od tyłu. W kabinie znajdować się powi­nien wieszak, aparat do cyrklowania dołów lub kątownica, taboret, stolik na przybory oraz zapasowe krzesło. Świeże kwiaty oraz idealny porządek i czystość uzupełniają estetyczny wygląd tego pomieszczena i będą dobrą reklamą dla zakładu.

Wideo. Kamerowanie studniówek, ślubów filmowanie studniówek wieloletnie doświadczenie. Videofilmowanie kręcenie filmów

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.