
Przystępując do omówienia metod i systemów produkcji trzeba wyjaśnić znaczenie podstawowych w organizacji produkcji pojęć: metoda i system.Metoda jest to świadomie i konsekwentnie stosowany sposób postępowania, prowadzący do osiągnięcia określonego celu.System zaś, to porządek uwarunkowany planowym układem części lub członów jakiejś całości, reguł postępowania, uporządkowany sposób wykonywania czynności. System produkcji — sposób prowadzenia procesu produkcyjnego wg ustalonych założeń.Rozróżnia się trzy metody produkcji: metodę indywidualną, metodę grupową (zespołowo-brygadową), metodę potokową, w której można wyróżnić: system taśmowy, system synchro, system potok z zsynchronizowanymi zespołami obróbkowymi. METODA INDYWIDUALNA Główną cechą metody indywidualnej jest wykonywanie całego wyrobu przez jednego pracownika. Kwalifikacje zawodowe takiego pracownika są zwykle bardzo wysokie.Metodę indywidualną stosuje się: w prywatnych zakładach rzemieślniczych, przy produkcji miarowej, w spółdzielczych i terenowych zakładach usługowych i nakładczych, w zakładach przemysłowych w działach wykorzystania resztek (tzw. produkcji ubocznej) i w modelarni czy wzorcowni.Przebieg pracy przy stosowaniu metody indywidualnej zależy od tego, czy produkuje się odzież miarową, czy konfekcję. Wyposażenie stanowiska pracy i przygotowanie procesu wytwórczego jest również uzależnione od charakteru procesu produkcyjnego.Metoda indywidualna w produkcji miarowej może obejmować cały cykl produkcyjny: przygotowanie form, krojenie, szycie, mierzenie, prasowanie i wykończenie, lub tylko wykonawstwo: szycie, prasowanie, wykończenie.Pierwszy wariant to praca samodzielnego rzemieślnika, który do wykonywania swojej pracy musi mieć urządzoną pracownię wyposażoną w najniezbędniejsze urządzenia: stanowisko do krojenia, stanowisko do prasowania, stanowisko do szycia maszynowego i do pracy ręcznej.Inaczej wygląda stanowisko pracy w zakładzie usługowym — tam pracownik ma przydzielone miejsce do pracy ręcznej, a z pozostałych urządzeń korzysta na zmianę z innymi pracownikami.Przygotowanie procesu wytwórczego może być samodzielne w wypadku rzemieślnika prowadzącego własną pracownię, w wypadku zaś pracownika zakładu proces produkcyjny przygotowuje krojczy. Koszty tego rodzaju produkcji są bardzo wysokie, wydajność pracy niewielka, mechanizacja — prawie żadna. Stosuje się jedynie maszynowe obrzucanie szwów.Metoda indywidualna w produkcji przemysłowej. Przebieg pracy przy wykonywaniu wzorów odzieży nie różni się zasadniczo od pracy rzemieślnika. Różnica polega tylko na stosowaniu innej technologii (konfekcyjnej) i możliwości mechanizowania pracy.W działach wykorzystania resztek robotnik wysoko kwalifikowany dostaje wykroje i instrukcję wykonania, korzysta ze wszystkich możliwości zmechanizowania procesu produkcyjnego. Jego wydajność pracy jest stosunkowo duża, a koszty związane z tego typu produkcją są stosunkowo niewielkie.Podobny przebieg ma praca indywidualna w wypadku zakładów nakładczych, które przygotowują wykroje, instrukcję wykonania, wzory wyrobów i rozdziela Ją produkcję chałupnikom do domów. Chałupnik wykorzystuje własne maszyny i narzędzia. Koszty tego rodzaju produkcji są stosunkowo niewielkie, wydajność pracy dosyć duża, mechanizacji pracy nie ma.
Piszemy prace dyplomowe czyli prace magisterskie i prace licencjackie.