Odzież - METODA POTOKOWA

Charakterystyczne dla metody potokowej jest to, że pracuje duży zespół produkcyjny wg z góry określonych zasad pracy. Zasady pracy mo­gą być różne; określają one jaki system został w danej metodzie potokowej przyjęty. Aby poznać, jaki system metody potokowej jest realizowany w produkcji, trzeba ustalić cztery cechy: ilość członów procesu technologicznego realizowaną przez zespół pro­dukcyjny, kształt zespołu produkcyjnego, ciągłość i rytmiczność procesu, 4) urządzenia transportujące półwyroby ze stanowiska na stanowisko.Zespół potokowy realizuje jeden lub więcej od^ików procesu technologicznego. Za odcinek przyjmuje się takie człony procesu, jak: krojenie, obróbkę elementów, prasowanie, wykończenie itp. Przy stosowaniu metody potokowej istnieje dowolność w przyjęciu ilości członów (najwięcej 4 człony). Można więc przyjąć albo cały cykl zamknięty (poza krojeniem i szykowaniem), w którym na pierwsze stanowisko robocze przychodzą wykroje, a z ostatniego schodzi sztuka odzieży całkowicie wykończonej, łącznie z końcowym prasowaniem, albo zorganizować w potoku jeden do dwóch członów, a wyodrębnić wykończenie i prasowanie i wtedy realizuje się c y k 1 otwarty. Cykl otwarty organizuje się wówczas, gdy brak odpowiednio wielkiego lokalu lub stosuje się scentralizowany układ urządzeń prasowalniczych itp. Uważa się również, że przy cyklu zamkniętym jest zbyt małe wykorzystanie maszyn specjalnych.Pierwszą cechą charakteryzującą produkcję potokową jest więc określenie: ile członów zawiera cykl zespołu potoko­wego, oraz czy jest on otwarty, czy zamknięty.Drugą cechą metody potokowej jest kształt zespołu pro­dukcyjnego. Cecha ta wskazuje, jak są rozstawione poszczególne stanowiska pracy w zespole i w jakiej kolejności odbywa się narastanie gotowego produktu; 'czy każde następne stanowisko kontynuuje pracę po­przedniego, czy są ustawione w kolejności realizacji procesu produkcyj­nego.Trzecią cechą — najważniejszą jest ciągłość i ryt­miczność, znaczy to, że określony przedmiot w określonym czasie (rytmie) musi przechodzić z jednego stanowiska roboczego na inne, na­stępne.Ciągłość produkcji w przemyśle odzieżowym ma nieco inny charakter niż np. w produkcji samochodów, gdzie montaż odbywa się przy stałym biegu przenośnika. W produkcji odzieży jest to niemożliwe, trzeba bowiem obrabiany element zdjąć z przenośnika i wtedy są różne możliwości przy stałym biegu przenośnika: albo tempo przebiegu przenośnika tak dobrane, że robotnik po skoń­czonej obróbce swojej części zdąży odłożyć przedmiot do tej samej przegródki przenośnika; albo wyjmuje z przegródki całość wyrobu i po wykończeniu swojej operacji wkłada całość do następnej przegródki, z której z kolei wyj­muje znowu całość wyrobu. Ten wypadek ma miejsce, gdy operacja przeznaczona na dane stanowisko trwa dłużej niż jeden rytm, zwykle 3-7-4 rytmów, wtedy przenośnik przesuwa się o trzy do czterech miejsc dalej i przegroda, z której wyjęto wyrób, nie znajduje się już w zasięgu ręki pracownika; c) wreszcie, przy zastosowaniu przenośnika typu warion, na każde stanowisko robocze zsuwa się w odpowiednim czasie cała skrzynka wyrobów, a przenośnik porusza się stale wzdłuż wszystkich stanowisk pracy.Robotnik odstawia skrzynkę z wykończonymi przez siebie wyrobami na jedno wolne miejsce na przenośniku. Przenośnik może również poruszać się cyklicznie, a nie ruchem ciągłym — wtedy zwykle przy końcu rytmu przesuwa się skokiem o jedno miejsce. Mimo że przenośnik nie przesuwa się stale, ciągłość produkcji jest zachowana.Czwarta cecha charakteryzująca metodę potokową, to urządzenia transportujące ręcznie lub mechanicznie obrabiany przedmiot ze stanowiska na stanowisko (jest to zarazem konsekwencja cechy drugiej i trzeciej w określonym czasie).

biuro tłumaczeń Szczecin | Serwery www i hosting dla Ciebie! | tłumacz przysięgły flamandzki | docieplenia budynków

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.