
Gęstość ściegu i długość dziurki oraz głębokość obrzucania brzegów reguluje się przez odpowiedni dobór kół zmianowych umieszczonych w skrzynce na ramieniu głowicy. Dwa koła zębate dobiera się według wskazówek umieszczonych w formie tabelki na pokrywie skrzynki kół zmianowych. Suma zębów obydwu kół zmianowych jest zawsze jednakowa, np. dla dziurki Durkopp kl. 555 wynosi 70.Mechanizm przecinania dziurki Przecinanie dziurki w maszynie dziurkarce odbywa się przy pomocy noża. Tnąca krawędź noża położona jest w stosunku do tkaniny pod kątem 90°, a jej krawędź zaostrzona jest pod kątem 15°. Nóż otrzymuje pionowy ruch w dół. W płytce ściegowej wykonana jest wąska szczelina, której szerokość jest dostosowana do grubości noża. Nóż opuszczając się przecina tkaninę stopniowo i wchodzi w szczelinę płytki ściegowej.Nóż osadzony jest na pręcie umieszczonym w prowadnicach w czole maszyny. Uruchomienie noża następuje przez sworzeń zaskokowy automatycznego wyłącznika pracy wału głównego. Kiedy sworzeń przy hamowaniu wału pod działaniem krzywki opuszcza się, wprawia w ruch dwie dźwignie, które z kolei powodują opuszczanie się noża Nóż wykonuje tylko jeden ruch roboczy w czasie całego cyklu pracy maszyny.Mechanizm odcinania nici po zakończeniu wyszywania dziurki Mechanizm odcinania nici pracuje na zasadzie działania nożyc i jest napędzany od automatycznego wyłącznika wału głównego i od mechanizmu otwierającego zaciski na tkaninie. Jedno ostrze jest nieruchome, drugie porusza się w kierunku ostrza pierwszego. Odcinanie nici górnej następuje tuż nad płytką ściegową nad jej otworem, przy czym odcięty koniec nici zostaje zaciśnięty w urządzeniu tnącym. Nożyce do odcinania nici dolnej umieszczone są bezpośrednio pod płytą ściegową, przy czym odcinając nić równocześnie wyciągają kilka cm nici z bębenka, aby pierwszy ścieg przy ponownym wyszywaniu dziurki został prawidłowo zawiązany. W niektórych typach maszyn dziurkarek obcinanie obu nici odbywa się pod spodem maszyny.Nożyce do obcinania nici górnej zamocowane są na końcu specjalnej dźwigni, której konstrukcja umożliwia przemieszczanie nożyc wzdłuż i wszerz płyty maszyny i ich wahanie w górę i w dół. Przy zatrzymaniu wału głównego maszyny zostaje uruchomiona dźwignia nożyc, przemieszczając je wzdłuż płyty maszyny; otwarte ostrza nożyc znajdują się wtedy dokładnie naprzeciw linii ruchu igły. Po naciśnięciu pedału mechanizmu stopki zostaje uruchomiony mechanizm złożony z kilku dźwigni, który powoduje wciąganie nitki pod sprężynę zaciskającą nić i zamykanie się ostrzy nożyc, a tym samym i przecinanie nitki. Po wyjęciu tkaniny spod stopki koniec nitki górnej pozostaje w dalszym ciągu zaciśnięty w nożycach. Przy ponownym podłożeniu tkaniny pod stopkę i opuszczeniu zacisku nożyce wyciągają ok. 7 mm nitki i układają ją wzdłuż stopki, koniec ten zostaje potem pokryty ściegami lewego brzegu dziurki. Dopiero w czasie wyszywania lewego brzegu dziurki nożyce powracają do punktu wyjściowego.Mechanizm ustawienia igły w górnym martwym punkcie Głównym zadaniem tego mechanizmu jest takie ustawienie igły po zatrzymaniu pracy maszyny, aby ponowny cykl produkcyjny wyszywania dziurki zaczynał się zawsze od tego samego momentu. W tym celu stosuje się urządzenie zwane automatycznym wyłącznikiem.Maszynę włącza się ręcznie za pomocą dźwigni włączającej lub pedału. Wyłączenie wału następuje automatycznie. Główna krzywka rozrządcza, której cykl pracy zamyka się w jednym pełnym obrocie, uruchamia mechanizm przerzucania pasa z koła roboczego na koło jałowe. Krzywka druga, osadzona swobodnie na wale głównym bezpośrednio za kołem roboczym, zostaje unieruchomiona przez specjalne urządzenie. W krzywce tej osadzony jest kołek. Koło robocze (które pod wpływem inercji jeszcze się obraca) ma w swej tarczy otwór. W otwór ten wpada kołek osadzony na krzywce i ostatecznie zatrzymuje koło robocze wału głównego, a z nim i wał główny. To gwałtowne zatrzymanie jest amortyzowane przez sprężynę umocowaną między kołem roboczym a specjalną pokrywą.Mechanizm posuwu tkaniny Rozwiązania konstrukcyjne tego mechanizmu są różne w różnych typach maszyn. Zasada budowy jest jednak taka sama (rys. 4.58). Mechanizm ten składa się zazwyczaj z uchwytu (zacisku) tkaniny, w którym tkanina umieszczona jest w określonym położeniu, ustalonym częściami tego uchwytu-zacisku. Zacisk zapewnia niezmienność położenia materiału w czasie pracy. Daje to większą precyzję sterowania tkaniną w procesie obróbki. Uchwyt tkaniny otrzymuje napęd od krzywki głównej rozrząd-czej bezpośrednio lub przez kilka innych krzywek i dźwigni.W maszynie dziurkarce bieliźnianej zacisk stanowi stopka w kształcie ramki ponacinana w ząbki na dolnej powierzchni, które zapobiegają przesuwaniu się tkaniny w czasie wykonywania dziurki. Dolną część zacisku tworzą dwie płytki, z których jedna umożliwia ruchy wzdłużne zacisku, a druga ruchy poprzeczne. Płytka ściegowa, znajdująca się pod spodem, ma charakterystyczny otwór umożliwiający igielnicy wykonywanie ściegów zygzakowych i pozwalający na przecięcie dziurki po jej wyszyciu. Mechanizm posuwu tkaniny otrzymuje swoje ruchy od krzywki rozrządczej poprzez mechanizm zapadkowo-cierny osadzony na wałku rozrząd-czym. W czasie wyszywania zamocowania dziurki ruch przesuwu zostaje zwolniony.
Inwestuj na giełdzie Forex i pomnażaj swoje oszczędności. | I wojna światowa | BLC4u forum | prace licencjackie