Odzież - MASZYNA ZYG-ZAK BUDOWA MASZYNY

Budowa zewnętrzna maszyny zyg-zak niewiele różni się od budowy maszyny stębnówki typu średniego lub ciężkiego. Pierwszą zewnętrzną różnicę stanowią trzy regulatory ściegu. Maszyna zyg-zak bowiem szyje nie tylko prostym dwunitkowym ściegiem stębnowym, ale również może wytwarzać i ścieg stębnowy łamany. W ściegu stębnowym łamanym moż­na wyróżnić szerokość ściegu, czyli jego rozrzut na boki od prostej linii szycia, i długość (skok ściegu), tj. odstęp między dwoma kolejnymi ście­gami mierzony wzdłuż linii szycia (rys. 4.50, str. 92).Aby wytworzyć tego rodzaju ścieg, igielnica maszyny zyg-zak wyko­nuje oprócz ruchu posuwisto-zwrotnego (z góry na dół i z dołu do góry) dodatkowe ruchy boczne w kierunku poziomym. Ta zmiana pracy igiel-nicy pociąga za sobą szereg zmian w budowie mechanizmów wewnętrz­nych i zewnętrznych. Aby umożliwić wykonywanie ściegu zygzakowego maszyna musi mieć płytkę ściegową z poprzecznym otworem na igłę, jej stopka też musi mieć kształt umożliwiający wykonywanie bocznych ru­chów igielnicy.W budowie wewnętrznej zmiany wynikające z pracy igielnicy są na­stępujące: 1. Igielnica nie jest osadzona na stałe bezpośrednio w korpusie maszyny, jak to ma miejsce w maszynach stębnówkach, lecz w osobnej ramie, która jest ruchomo połączona z korpusem tylko w jednym punkcie (rys. 4.52).Igielnica ułożyskowana w ramie ma łużne po­łączenie z korbowodem nadającym jej ruch po­suwisto-zwrotny pionowy.Rama igielnicy połączona jest z urządzeniem wywołującym ruchy boczne. Urządzenie to składa się z koła zębatego osadzonego na wale głównym (mniej więcej w połowie jego długo­ści). Koło to współpracuje z drugim kołem zę­batym osadzonym na wałku prostopadłym do wału głównego. Na zakończeniu tego wałka osadzona jest krzywka. Krzywka poprzez jarz­mo, wahacz jarzma i suwak powoduje ruchy wahadłowe cięgna (łącznika tego urządzenia z ramą igielnicy). Wielkość wychyleń ramy igielnicy reguluje się przez rozmaite ustawie­nie krzywki w widełkach jarzma. Dokonuje się tego przy pomocy regulatora szerokości ściegu, który znajduje się na obudowie głowicy.Na skutek bocznych ruchów igielnicy chwy­tacz musi być ustawiony poziomo, równolegle do kierunku transportu tkaniny, jest więc osa­dzony nie bezpośrednio na wale chwytacza, lecz na krótkim wałku bocznym, ustawionym pod kątem prostym do wału chwytacza. Ruch z wału chwytacza na ten wałek przenosi się przez przekładnię zębatą.Istnieją dwa rozwiązania tego układu, albo wa­łek prostopadły skierowany jest do przodu, wtedy bębenek zakłada się od przodu maszyny, albo jest odwrotnie, i wtedy bębenek ze szpu-leczką zakłada się od tyłu. Różnice w ustawie­niu chwytacza powodują różnice w sposobie zakładania igły. Trzeba ją bowiem zakładać zawsze w ten sposób, aby krótki rowek zwrócony był w stronę chwytacza. Od strony krótkiego rowka tworzy się pętla nici gór­nej i chwytacz może ją wtedy złapać.

słownik polsko chorwacki | Nauka języków Wrocław | Tłumaczenie niemiecki Kraków | darmowe gry

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.