Odzież - KROJENIE TKANIN W PRODUKCJI MIAROWEJ

W produkcji miarowej ma zastosowanie krojenie jednostkowe. Krojczy w zakładzie usługowym lub rzemieślnik we własnym warsztacie kroją pojedyncze sztuki odzieży w miarę napływania zamówień. Tkanina w tym wypadku jest zwykle własnością klienta. Krojenie odbywa się w oparciu 0 formę przygotowaną wg wymiarów zamawiającego lub w oparciu o for­mę podstawową, którą rzemieślnik dostosowuje do wymiarów klienta, albo wreszcie konstrukcję kroju rysuje się od razu na tkaninie kredą. Ten spo­sób stosują często krawcy odzieży męskiej.Ponieważ krojenie odbywa się na podstawie formy, przy rozmieszcza­niu elementów odzieży na tkaninie należy przewidzieć dodatki na szwy 1 założenia. Zwykle w produkcji miarowej dodaje się na szwy więcej niż w produkcji przemysłowej. Z zasady dodaje się do wykroju szyi i pach do 1,5 cm, w bokach i na ramionach 2,5 -r3,5 cm i na założenie dołem od 5 do 6 cm. Wielkość dodatków zależy od rodzaju tkaniny. Większe dodatki są konieczne, ponieważ w produkcji miarowej trzeba przewidzieć możliwość dokonywania poprawek przy przymiarkach. Wszelkie inne zasady krojenia, jak: prawidłowe ułożenie elementów w stosunku do nitek osnowy, kie­runku włosa czy desenia są stosowane przy krojeniu w produkcji miarowej tak jak i w przemysłowej.Krojenie może się odbywać na tkaninie rozłożonej, wtedy układa się wszystkie elementy sztuki również w rozłożeniu, albo na tkaninie złożonej i wtedy układa się wszystkie elementy w połowie (rys. 12.1).2. KROJENIE TKANIN W PRODUKCJI PRZEMYSŁOWEJ W przemysłowej produkcji odzieży stosuje się krojenie masowe wg opracowanych w sekcji normowania układów szablonów. Krojenie masowe odbywa się w specjalnie urządzonych pomieszczeniach, przy użyciu od­powiednich maszyn.

praca nauczyciel

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.