Odzież - KOŁNIERZYKI

Kołnierzyki płaskie modeluje się na obrysowanym wykroju szyi sta­nika (rys. 7.16a). Przykłada się przód stanika do linii prostej pionowej i obrysowuje kontury linią pomocniczą, następnie przykłada się tył sta­nika w ten sposób, by linia ramienia przy wykroju szyi stykała się z linią ramienia przodu, natomiast przy wykroju pachy o 1 cm zachodziła na przód. W ten sposób uzyskuje się lepszy kształt podkroju kołnierza. Na linii środka tyłu, ramienia i środka przodu odmierza się szerokość kołnie­rzyka (2—2) i łukiem łączy oznaczone punkty. Szerokość kołnierzyka wy­nosi przeciętnie 4-5-5 cm. Kształt kołnierzyka z przodu jest dowolny, może być zaokrąglony lub ścięty prosto, z zachowaniem odległości od środka przodu od 2 do 3 cm.Na tej samej zasadzie uzyskuje się kołnierz marynarski lub szalowy (rys. 7.16b). Różnica występuje w głębokości szyi z przodu. Pogłębia się dekolt o 10 -i12 cm i łączy z punktem szerokości szyi. Szerokość kołnie­rza marynarskiego nie powinna przekraczać szerokości pleców, długość tyłu dochodzi 14 -5-15 cm. Szerokość kołnierza szalowego jest dowolna i zależna od fasonu.Kołnierzyki półpłaskie po włożeniu na figurę z tyłu częściowo leżą na szyi, a z przodu układają się płasko. Obrysowuje się linią ciągłą wykrój szyi w przodzie stanika, środek przodu i linię ramie­nia — linią pomocniczą. Następnie z najwyższego punktu ramienia wy­prowadza się prostą równoległą do środka przodu, na której odmierza się obwód szyi tyłu stanika. Z punktu szerokości wykroju szyi tyłu (1—2) rysuje się poziomą linię pod kątem prostym i na niej odmierza szerokość kołnierzyka (2—3) równą 4 -f5 cm. Szerokość kołnierzyka należy odmie­rzyć również na linii ramienia, a następnie łagodnym łukiem narysować kształt kołnierza. Podkrój szyi ulega małej zmianie przy najwyższym punk­cie ramienia (o 1 cm staje się węższy podkrój szyi).Kołnierzyki stojące po zapięciu przykrywają połową swo­jej szerokości szyję. Kołnierz krojony z szerokości tkaniny jest bardziej elastyczny.Ten rodzaj kołnierzyka nadaje się do zapięcia pod szyją lub rozłożenia. W konfekcji dziecięcej na ogół rzadko stosuje się kołnierzyki krojone z przodem. Po ustaleniu miejsca dla pierwszej dziurki rysuje się linię za­łamania klapy i przedłuża od najwyższego punktu ramienia w górę o Ve obwodu szyi plus 0,5 cm. Następnie rysuje się pod kątem prostym do tej linii szerokość kołnierza i odtwarza fason kołnierzyka wg rysunku żurna-lowego.

psychoterapeuta Poznań | Korepetycje z angielskiego | podręczniki ecdl | szkoła językowa online | Kurs pierwszej pomocy Kielce

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.