Odzież - KLASYFIKACJA CZASU ROBOCZEGO

Czas prac y robotnika jest to czas zawarty między momentem roz­poczęcia i zakończenia pracy, określony regulaminem pracy (inaczej okre­ślany również jako czas zmiany roboczej). W przemyśle obowiązuje ośmio­godzinny czas pracy (wyjątek sobota — 6 godzin).Ze względu na potrzeby normowania czas pracy robotnika dzieli się na pewne kategorie, które występują systematycznie lub sporadycznie w ciągu zmiany roboczej. W zasadzie robotnik w ciągu całej zmiany ro­boczej powinien systematycznie pracować. Zdarzają się jednak okresy, w których z różnych przyczyn nie pracuje. Niektóre z tych przerw są uza­sadnione, inne nie. W zależności od tego wyróżnia się w okresie czasu pracy robotnika dwie różne kategorie czasu: czas normowany, który obejmuje czasy wchodzące w skład technicz­nej normy czasu, czas nienormowany, który obejmuje straty czasu nie wchodzące w skład technicznej normy czasu (schemat 20.3).Czas normowany składa się z czasu wykonania i czasu uzupełniają­cego. Aby coś wykonać, trzeba przygotować maszynę, poznać pracę, przy­gotować surowiec, potem kolejno wykonywać poszczególne etapy pracy. Przy każdym etapie trzeba przygotować np. dwie części wykrojów do zeszycia, podłożyć pod stopkę maszyny, puścić maszynę w ruch, zatrzy­mać ją, podnieść stopkę, wyjąć część zeszytą itd. Obok więc pracy zasad­niczej trzeba wykonać cały szereg innych czynności, które są konieczne, bo warunkują wykonanie zasadniczej części pracy — wykonanie procesu technologicznego.Czas normowany składa się więc z: czasu wykonania, w którym wyodrębnia się czas główny na wykonanie czynności technologicznej i czas pomocniczy na wykonanie czynności umożliwiających wykonanie czynności technologicznej; czasu uzupełniającego, gdzie uwidacznia się czas czynności przygotowawczo-zakończeniowych, obsługi stanowiska roboczego i od­poczynku.Czas główny jest to czas, w którym urzeczywistnia się cel pro­cesu produkcyjnego, to znaczy zachodzi zmiana kształtu, wielkości, wza­jemnego położenia poszczególnych części wyrobu.Czas pomocniczy, to czas zużywany przez robotnika na wyko­nanie czynności warunkujących wykonanie pracy w czasie głównym. Nie­raz czas pomocniczy może być pokrywany przez czas główny, np. pra­cownica przy maszynie dziurkarce w czasie wyszywania dziurki przez automat może wykończać już zrobione dziurki, obcinać nitki, sprawdzać wykonanie itp. W przemyśle odzieżowym mało jest takich momentów po­krywania czasu pomocniczego przez czas główny, tym niemniej zdarzają się takie przypadki i przy normowaniu należy je brać pod uwagę.Czas przygotowawczo-zakończeniowy, to czas zuży­wany na: przygotowanie miejsca pracy przed jej zaczęciem, przygotowanie maszyny i urządzeń, przyjęcie roboty i zapoznanie się z nią, uporządkowanie miejsca pracy po jej zakończeniu.Czas przygotowawczo-zakończeniowy występuje zwykle jeden raz w ciągu zmiany roboczej, w wyjątkowych wypadkach, kiedy w ciągu dnia robotnik otrzymuje nową robotę i musi się z nią zapoznać, występuje ten czas po raz drugi.Czas obsługi stanowiska roboczego dzieli się na czas obsługi technicznej i organizacyjnej.Czas obsługi organizacyjnej stanowiska roboczego jest to czas zużyty na wykonywanie czynności wynikających z organizacji pro­dukcji, np. wyjęcie nożyczek z szuflady, zapisanie wykonanej roboty.•Czas obsługi technicznej, to czas potrzebny na utrzymanie stanowiska roboczego w gotowości do wykonania pracy głównej, np. zało­żenie nici, naoliwienie chwytacza maszyny, wymiana szpulki itp.Czas przerw na odpoczynek i potrzeby fizjologiczne dzieli się na czas obejmujący posiłek i odpoczynek, który występuje raz w ciągu dnia, i czas na potrzeby fizjologiczne, które mogą wystąpić kilkakrotnie w ciągu dnia pracy.Czas nienormowany obejmuje straty zaistniałe z winy robotnika (naj­częściej naruszenie dyscypliny pracy) lub niezależne od niego, wynikające albo ze złej organizacji pracy w zakładzie (np. brak wykrojów, brak nici), albo z przyczyn technicznych (np. awaria przy dostawie energii elektrycz­nej itp.).Dla ułatwienia prac związanych z normowaniem dla poszczególnych czasów ustalono symbole. Pracownik przeprowadzający badania czasu pra­cy może używać na oznaczenie poszczególnych kategorii czasu symbolu i nie musi wypisywać całej jego nazwy.

szkolenia gliwice

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.