Odzież - JEDNOLITA METODA STOPNIOWANIA SZABLONÓW

Stopniowanie szablonów przebiega w dwu etapach: stopniowanie na poszczególne rozmiary zaplanowane do produkcji, stopniowanie każdego rozmiaru — otrzymanego z pierwszego stopnio­wania — na zaplanowane do produkcji wzrosty tego rozmiaru. Różnica między rozmiarami została ustalona na 4 cm w obwodach (2 cm w połowie) i między wzrostami 4 cm dla kobiet, a 5 cm dla męż­czyzn. Stopniowanie dla wszystkich ubiorów symetrycznych przeprowa­dza się w połowie.Stopniowanie na rozmiary Różnicę między obwodami, której połowa wynosi 2 cm, czyli 20 mm, rozdziela się następująco (dodaje lub ujmuje): na środku przodu lub tyłu po 3 mm, na bokach po 7 mm. Jeżeli są jakieś dodatkowe cięcia podłużne, to 7 mm rozdziela się w ten sposób, że w przodzie dodaje się 2 mm, w cię­ciu 3 mm (ale tylko z jednej strony), a na bok pozostaje 5 mm. Wszyst­kie dodatki w sumie nie mogą przekroczyć 20 mm, a nowe szablony muszą mieć wymiary ustalone w tabeli wymiarów (rys. 9.3 a i b).Przy stopniowaniu na rozmiary długości pozostają bez zmian. Je­dnak dla lepszego uwidocznienia różnic przesuwa się przy stopniowaniu rozmiary większe do góry od linii ramienia szablonu wyjściowego, a roz­miary mniejsze w dół o 5 mm. Linia pachy, której głębokość dla roz­miarów większych jest większa (w konstrukcji kroju głębokość pachy oblicza się z obwodu klatki piersiowej i wzrostu), będzie dla rozmiarów większych obniżać się do linii pachy szablonu wyjściowego, a dla rozmia­rów mniejszych podwyższać do linii pachy szablonu wyjściowego. Z a­szewka gorsowa boczna dla wszystkich rozmiarów pozostaje bez zmian. Zaszewki od pasa w górę będą się odpowiednio podwyższać lub obniżać o 5 mm. Podkrój szyi w przodzie i w tyle podwyższa się lub obniża o 5 mm. Niektóre zakłady przemysłu odzieżowego przy przejściu z rozmiaru 92 na 96 podwyższają wykrój szyi o 1 cm. W ten sposób np. opracowują odzież damską WZPO „Cofa". Z tego właśnie powodu często nie powiela się z jednego szablonu wielu rozmiarów, tylko ogranicza się do kilku i na większe rozmiary rysuje się nową konstrukcję podstawową, np. na rozmiar 96.Kołnierz. Długość kołnierza po linii wszycia zależy od obwodu szyi. Doświadczalnie stwierdzono, że w ubiorach damskich różnica między ko­lejnymi rozmiarami wynosi 7 mm w połowie. Kołnierze wydłuża się na środku tyłu, a przód pozostawia bez zmian. Nie zmienia się również sze­rokości kołnierza.Rękaw. Na rozmiary stopniuje się rękaw w ten sposób, że podwyższa się lub obniża rękaw w najwyższym miejscu kuli o 5 mm, poszerza lub zwęża się w połowie wysokości kuli o 3 mm, na szwie dodaje się z każdej strony po 5 mm. Długość rękawa pozostaje bez zmian. Sprawdza się ją mierząc od najwyższego punktu kuli środkiem rękawa do dołu.Spódnica. Przy stopniowaniu spódnicy różnicę 20 mm rozdziela się tak, jak podano wyżej dla bluzki (3 mm na środek przodu i tyłu, a 7 mm po bokach). Zaszewki pozostają bez zmiany.Stopniowanie na wzrosty Różnicę między wzrostami ustaloną dla kobiet na 4 cm rozdziela się następująco: 1 cm dodaje się do góry ubioru (patrz tabela wymiarów — różnica w długości do pasa między wzrostami wynosi 1 cm), a pozostałą resztę dodaje się do dołu ubioru (rys. 9.4 a, b). W okryciach wierzchnich dla lepszego wyglądu i lepszej proporcji rozmiary dłuższe poszerza się nieznacznie w szerokości przodu i tyłu (około 2-7-3 mm). Robi się tak zwłaszcza w' ubiorach męskich. Dla lepszego wyodrębnienia poszczegól­nych szablonów przy stopniowaniu na wzrosty rozsuwa się rysunki po­szczególnych szablonów o 5 mm w górę i w dół od najwyższego punktu ramienia szablonu wyjściowego. Suknie całkowite (princesse) wydłuża się lub skraca w pasie o 1 cm, a w dole o 3 cm. Rękawy wydłuża się lub skraca 0 1,5 cm. W rękawach dopasowanych łokieć należy proporcjonalnie pod­wyższyć lub obniżyć ok. 6 mm.Stanowisko pracy do stopniowania szablonów Do stopniowania potrzebne są odpowiednie miejsca pracy, przybory 1 materiały: — miejsce pracy — stół kreślarski o wymiarach 200 X 140 cm i krzesło z regulatorem wysokości. Przy stopniowaniu szablonów czę­sto trzeba pracować na stojąco; przybory i narzędzia — linie o długości 120 cm, 50 cm i krót­ka z dokładną, wyraźną podziałka milimetrową, komplet krzywików, ołówki i guma, radełko, nóż do temperowania ołówków, nożyce do wy­cinania szablonów, miękka miara centymetrowa, ciężarki do przytrzy­mywania szablonów; wzór — model uszyty, szablony pierwowzoru, tabela wymiarów; materiały — papier, cienka jawa, cienka ścisła tektura lub dobry karton ewentualnie preszpan, kalka kolorowa w dużych arkuszach, klej.

Tłumacz Katowice | Elegancko wykonane posadzki żywiczne prezentują się znakomicie. | kursy językowe kraków | internet | lekcje angielskiego online | Badania naukowe | drukarnie offsetowe

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.