Odzież - GUZIKARKA

Maszyna pod względem budowy zewnętrznej bardzo podobna do ry­glówki — ustawienie na stole poprzeczne (rys. 13.18). Główną rolę w kie­rowaniu pracą maszyny spełnia mimośród sterujący z krzywką sterującą na lewym boku. Mimośród sterujący nadaje ruchy wahadłowe igielnicy oraz uchwytowi guzika. Liczbę ściegów, potrzebną do przyszycia guzika, ustala się na krzywce.Dodatkowe wyposażenie maszyny: — hamulec ustawiający igłę w punkcie najwyższym, urządzenie do obcinania nitek, przestawny uchwyt do guzików, któ­ry równocześnie spełnia rolę stopki przyciskającej tkaninę (rys. 13.19), urządzenie służące do regulacji dłu­gości ściegu w zależności od rozsta­wu otworków w guziku, urządzenie do nastawiania położenia ściegu przy przyszywaniu guzików czterootworkowych (równoległe lub krzyżowe), płytka zabezpieczająca twarz pracu­jącego przed odpryskami rozbitego guzika.Napęd wyłącznie mechaniczny, moc silnika 0,25 KM.Przebieg pracy Guzik wkłada się w uchwyt (igła powinna trafić w otwór guzika), pod­kłada się odzież i włącza silnik. Maszyna po przyszyciu, wykonaniu ście­gów zamocowania szycia, zatrzymuje się i odcina nitkę.Pierwsze guzikarki szyły ściegiem dwunitkowym, obecnie stosuje się w tego typu maszynach jednonitkowy ścieg łańcuszkowy, tworzony za pomocą chwytacza obrotowego, dostosowanego do ściegu łańcuszkowego. Chwytacz ten współpracuje z układaczem pętli. Układacz pętli tak pro­wadzi schwyconą przez chwytacz pętlę, aby igła, przechodząca raz przez jeden otwór guzika, raz przez drugi, przeszywała jej koniec (rys. 13.20).Guzikarka może przyszyć do 600 guzików na godzinę. Ostatnio wypro­dukowano guzikarki z automatycznym nakładaniem guzików. Takie roz­wiązanie jest możliwe przy stosowaniu zawsze tych samych wielkości guzików, dlatego maszyny te mają zastosowanie głównie do produkcji bie­lizny męskiej (przyszywanie guzików do koszul). Istnieją także maszyny do przyszywania guzików na nóżce i guzików z uszkiem oraz guzików z podguzikiem.

hiszpański

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.