Odzież - Chwytacz

Chwytacz jest częścią maszyny stębnówki, która przechodziła stosun­kowo duże zmiany konstrukcyjne od czasu wynalezienia maszyny do szy­cia. Od tego bowiem mechanizmu zależy w dużej mierze wydajność ma­szyny. Dziś stosowane są zasadniczo dwa typy chwytaczy: 1) wahadłowe i 2) rotacyjne zwane również pełnoobrotowymi.Większość przemysłowych maszyn szwalniczych, a zwłaszcza wszystkie szybkobieżne są wyposażone w chwytacz rotacyjny, ponieważ pozwala on na osiąganie dużej prędkości szycia (do 5500 ściegów na minutę). Chwytacz wahadłowy ogranicza możliwości osiągania większej liczby ściegów (ma­ksimum 2000 ściegów na minutę). Przy ruchu wahadłowym w momencie zmiany kierunku ruchu na przeciwny, występuje moment całkowitego wyhamowania, czego nie ma zupełnie w maszynach rotacyjnych.Mechanizm chwytacza w maszynach wahadłowych. Mechanizm chwy­tacza wahadłowego (rys. 4.15) składa się z: 1) właściwego chwytacza, wału chwytacza zakończonego nośnikiem, który nadaje ruch, przekładni łączących wał chwytacza z wałem głównym, które prze­nosząc ruch z wału głównego na wał chwytacza zmieniają go z obroto­wego na wahadłowy.Chwytacz właściwy składa się z: korpusu chwytacza z bę­benkiem i szpulką, łożyska chwytacza, pierścienia przytrzymującego i sprężyny dociskowej z wkrętem.W korpusie chwytacza wyróżniamy: ostrze, czyli dziób, służący do wejścia w pętlę wytworzoną przy igle z nici górnej, trzpień, na który nasuwa się bębenek ze szpuleczką z nicią dolną i kołnierz, któ­rym chwytacz leży w łożysku chwytacza. Dla zmniejszenia ciężaru w koł­nierzu wycięte są otwory. Kształt chwytacza jest półkolisty.Na trzpień chwytacza zakłada się szpulkę nici dolnych, umieszczoną w bębenku, który zabezpiecza ją przed wypadaniem i steruje podawanie nitki przez sprężynkę naprężającą.Bębenek ma kształt walca otwartego z jednej strony. Na środku dna jest tulejka, na którą zakłada się szpulkę z nićmi. Nitkę ze szpulki wy­prowadza się na zewnątrz bębenka przez szczelinę w jego ścianie, kierując ją od razu pod sprężynkę naprężenia nitki. Bębenek wraz ze szpulką za­kłada się na trzpień chwytacza, mającego na końcu zacięcie, w które zaskakuje za­meczek umieszczony na dnie bębenka. Za­meczek jest uruchamiany za pomocą pod­noszonego skrzydełka zwanego również klameczką. Klameczka ta skonstruowana jest w ten sposób, że otwierając zatrzask na trzpieniu powoduje automatycznie przytrzymanie szpulki w bębenku. Z dna bębenka wysuwa się na obrzeże szpulki zą­bek, który ją przytrzymuje. Urządzenie to pozwala na łatwe manipulowanie bęben­kiem przy zakładaniu i wyjmowaniu z chwytacza (rys. 4.16).Całość chwytacza osadzona jest ruchomo w kolistym łożysku chwytacza, które stanowi tor jego ruchu. Przed wy­padnięciem z toru zabezpiecza chwytacz pierścień przytrzymujący osadzony na dwu bolcach na łożysku chwytacza i dociskany sprężyną umocowaną wkrętem mocującym całość do łożyska chwytacza. Całość mechanizmu chwytacza wraz z łożyskiem przymocowana jest do nadlewów płyty maszyny dwoma wkrętami.W wolne miejsce obok chwytacza wchodzi w łożysko — nie dotykając go — urządzenie zamocowane na końcu wału chwytacza, mające kształt podków ki. Urządzenie to nazywane jest różnie: nośnikiem chwyta­cza, zabierakiem, wreszcie popychaczem chwytacza. Jego zadaniem jest przenoszenie ruchu z wału chwytacza na chwytacz. Nośnik chwytacza wy­konując ruchy wahadłowe uderza chwytacz raz z jednej strony, raz z dru­giej i nadaje mu ruch wahadłowy.Wał chwytacza jest to prosty pręt stalowy, który przechodzi pod płytą maszyny przez jej środek, ułożyskowany w jej nadlewach i zakoń­czony z prawej strony wykorbieniem (po lewej zamocowany jest nośnik chwytacza). To wykorbienie wchodzi w widełki wodzące osadzone na krót­kim wałku podającym, który ma bezpośrednie połączenie przegubowe z wałem głównym przez korbowód umocowany w wykorbieniu wału głów­nego. Całe to skomplikowane urządzenie potrzebne jest, aby ruch obroto­wy wału głównego przekształcić na pełne dwa wahnięcia chwytacza, a za­razem chodzi o to, aby praca chwytacza była ściśle zsynchronizowana z pracą igielnicy, czyli, aby na jedno zejście igły pod płytę maszyny, wytworzenie pętli i powrót igły do góry wypadał ruch chwytacza, którym podchodzi on do igły w momencie wytworzenia pętli, zabiera pętlę, prze­rzuca ją przez szpulkę dolną i powraca do punktu wyjściowego. Zabrana przez chwytacz pętla nitki górnej musi prześliznąć się ponad bębenkiem i chwytaczem złączonymi ze sobą na stałe, dlatego nośnik chwytacza nie ma połączenia stałego z chwytaczem, tylko popycha go tam i z powrotem. Na skutek tego, że wielkość nośnika mierzona po łuku jest mniejsza od wielkości łuku chwytacza, powstają w punktach styku obu tych części małe przestrzenie, przez które prześlizguje się nitka górna w czasie po­wstawania ściegu (rys. 4.17).Łożysko chwytacza w maszynach wahadłowych odkręca się i demon­tuje do czyszczenia.Mechanizm chwytacza w maszynach rotacyjnych (pełnoobrotowych).Chwytacz rotacyjny (rys. 4.18) składa się z następujących części: korpusu chwytacza, kosza chwytacza, bębenka ze szpulką (przy położeniu pionowym chwytacza czasem sto­suje się bezpośrednie umieszczenie szpulki w koszu chwytacza), trzymaka kosza.Korpus chwytacza z ostrzem (dziobem) przytwierdzony jest na stałe do wału chwytacza. Rozszerzona pętla nitki górnej nie może wobec tego przesunąć się naokoło niego. Z tego powodu bębenek ze szpulką umie­szczony w koszu chwytacza tak jest ułożyskowany w korpusie, aby pętla nitki górnej zabrana przez ostrze chwytacza mogła objąć kosz z bębenkiem i szpulką. Kosz utrzymuje we wnętrzu korpusu chwytacza osłona. W czasie pracy chwytacza kosz pozostaje nieruchomy. Jest on w tej pozycji utrzymywany przez urządzenie zwane trzymakiem kosza. Urządzenie to przytwierdzone z jednej strony do nadlewu płyty maszyny, drugim swoim wydłużonym końcem wchodzi w wyżłobienie kosza, nie jest jednak na stałe złączone z koszem. W miejscu tym pozostaje mała szczeli­na, która pozwala na prześliźnięcie się nitki górnej oprowadzanej przez ostrze chwytacza naokoło kosza z bębenkiem.Kosz chwytacza łożyskowany jest w korpusie za pomocą pierścienia prowadzącego. W środku kosza, tak jak w maszynach wahadłowych, znaj­duje się trzpień, na który zakłada się bębenek ze szpulką i nitką dolną. Bębenek zamocowany jest na trzpieniu za pomocą rygla zameczka i skrzy­dełka klameczki, zaopatrzony jest również w sprężynkę do naprężania nitki dolnej i w urządzenie podtrzymujące szpulkę w czasie zakładania i wyjmo­wania bębenka (tak jak w maszynach wahadłowych).Mechanizm chwytacza rotacyjnego jest w swej konstrukcji prostszy niż mechanizm chwytacza wahadłowego. Nie ma bowiem komplikacji z za­mianą obrotowego ruchu wału głównego na inny, trzeba go tylko prze­nieść.

tłumaczenie | nieruchomości Lublin | nauka jazdy Kraków | gry przygodowe online | pozycjonowanie | angielski Wrocław | testy iq darmowe | kursy języka angielskiego

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.