Odzież - BEZPIECZEŃSTWO PRACY NA STANOWISKACH PRACY RĘCZNEJ

Szycie odzieży należy do zajęć trudnych. Czynności dokonywane przez pracowników przemysłu odzieżowego są monotonne, ruchy wykonywane są jednostajne i dotyczą tylko niektórych stawów i grup mięśniowych. Praca ta wymaga również dużego natężenia wzroku. Dla zabezpieczenia pracownika przed chorobami zawodowymi należy zwrócić uwagę na wła­ściwą pozycję pracownika przy pracy. Stanowisko ręczniarki powinno posiadać ruchome krzesło z oparciem, pozwalające na zmianę wy­sokości w zależności od wzrostu pracownika. Stół do prac pomocniczych SP-39 (dł. 1200 mm, szer. 660 mm i wys. 800 mm) jest najbardziej odpo­wiedni na stanowisku ręczniarki.Na stanowisku maszynistki obowiązuje opaska, chustecz­ka, lub siatka na włosy, dla zabezpieczenia włosów przed wkręceniem w pas transmisyjny lub koło pasowe maszyny. Krzesło z oparciem i rucho­mym siedziskiem pozwoli pracownikom o różnych wzrostach na utrzy­manie swobodnej pozycji. Przy szybkobieżnych maszynach powinny znaj­dować się zabezpieczenia przy igłach, chroniące ręceprzed przekłuciem oraz zabezpieczenia przy podciąganiu nitki. Niezbędne jest również oświe­tlenie miejsca pracy-światłem nie powodującym olśnienia.Pomieszczenia powinny zapewniać dostateczną ilość powietrza i prze­strzeni na poruszanie się w czasie pracy i w czasie przerw. Przeciętnie na 1 pracownika w zakładach przemysłowych przeznacza się 4 4,5 m2 i 10 m3 powietrza, natomiast w zakładach usługowych krawieckich od 2,2 m2 do 2,5 m2 na 1 osobę i powietrza 8 -i9 ms. W czasie pracy należy przeprowadzać ćwiczenia gimnastyczne, dające odprężenie podczas dłu­gich godzin pracy. Ćwiczenia powinny odbywać się przy otwartych oknach.

BLC4u forum

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.