Odzież - KROJENIE

Przecinanie nakładu odbywa się na tym samym stole, na którym war­stwuje się tkaninę. Do przecinania nakładów służą przenośne maszyny krojcze, które mają specjalnie podwieszone przewody nad stołem kroj­czym. Zasadą przy tej pracy jest przekrawanie nakładu na kawałki mniej więcej 75 X 75 cm, przy czym wybiera się do przecinania takie miejsca, gdzie przez całą szerokość nakładu przebiega prawie prosta linia. Przed przecinaniem cały nakład należy starannie spiąć klamrami , aby warstwy tkanin w czasie przekrawania nie przesunęły się. Po rozcięciu nakładu nowe brzegi spina się dodatkowo.Wykrawanie poszczególnych części odzieży — wykrojów Wykrawanie odbywa się przy pomocy krajarki taśmowej. W tym celu przekrojone części nakładu trzeba dostarczyć na stół krajarki taśmowej. Części nakładu można przenosić: ręcznie — największa możliwość poprzesuwania się warstw, na tacach do tego przystosowanych — trochę lepiej, stosować do warstwowania stoły z przesuwanym wierzchem, tak aby można je było dosunąć do stołu krajarki taśmowej i wtedy części prze­sunąć na stół krajarki, nie obawiając się przesunięcia warstw; jest to sposób najlepszy, zaczyna wchodzić do produkcji.Zabezpieczone klamrami części, sukcesywnie dostarczane na stół kra­jarki taśmowej, są kolejno obrabiane przez krojczego. Krojczy przygoto­wuje maszynę do pracy, włącza silnik i puszcza maszynę w ruch. Nóż ta­śmowy porusza się z wielką szybkością z góry na dół. Pod nóż, zabezpie­czony ochroną, krojczy podsuwa tkaninę, trzymając obie dłonie na ze­wnętrznych brzegach części nakładu, prowadząc stos w ten sposób, aby ostrze noża trafiało dokładnie na narysowaną linię konturu. Po odcięciu każdej części od całości i jej dokładnym, precyzyjnym wycięciu, krojczy zaznacza — przez płytkie nacięcia — wszystkie punkty spotkania.Wykrojone elementy przesuwa się na stół kontroli technicznej, a wszystkie powstające ścinki natychmiast wrzuca się do koszy, segregu­jąc je według gatunków. Stół krojczy musi zawsze być uporządkowany i nie może na nim leżeć ani dużo części do wykrojenia, ani dużo gotowych wykrojów. Krojczy musi pracować ostrożnie i spokojnie. Zepsucie bowiem wykroju, choćby tylko jednego elementu, musi w konsekwencji spowodo­wać przekrojenie całej sztuki na mniejszy rozmiar.Najtrudniej wycinać drobne elementy. Dlatego często dla ułatwienia przy krojeniu małych części używa się okutych szabloników, które nakłada się na wierzch nakładu. Ostatnio wypróbowuje się wycinanie takich dro­bnych części przy pomocy prasy i wykrój ników.Kontrola jakości wykrojów Kontrola wykrojów jest jednym z etapów kontroli międzyoperacyjnej. Jej zadaniem jest nie dopuścić do dalszej produkcji wadliwie przygoto­wanego wykroju. Kontroler wykrojów sprawdza w każdym stosie części pierwszą, ostatnią, środkową warstwę, przykładając do wykroju kontrolny szablon. Sprawdza również prawidłowość ułożenia wykroju po nitce osno­wy. Wykroje skontrolowane przekazuje brakarz (kontroler) na stanowisko kompletowania wykrojów.Kompletowanie wykrojów Kompletowanie wykrojów polega na zbieraniu w paczki wszystkich części składowych danego rozmiarowzrostu. Zgodność kompletowania sprawdza się przy pomocy dokumentu: zestawienie części składowych.Numerowanie i etykietowanie Czynności te polegają na naznaczeniu każdego wykroju odpowiednim kolejnym numerem sztuki na podstawie zlecenia wykroju. Wszystkie czę­ści tej samej sztuki otrzymują ten sam kolejny numer. Do każdej paczki wykrojów, zawierającej tyle sztuk, ile warstw było w nakładzie, dołącza się kartę obiegową, która towarzyszy tej partii produkcji aż do magazynu wyrobów gotowych.Poszczególne paczki wykrojów, związane i opatrzone dokumentacją, są przewożone do działu rozdzielni.

gry platformowe | Gotowe prace licencjackie i prace magisterskie oraz pomoc w pisaniu prac. | ubranka dla chłopców | studia wyższe | słupy | Szkoły policealne | kursy i szkolenia językowe dla firm warszawa

Wiadomości wstępne
Technologia zawiera ogół wiadomości o metodach, procesach, sposobach i środkach przeróbki i obróbki materiałów, w wyniku których materiały wyjściowe — surowce — przechodzą przeobrażenia, zmieniając wygląd, kształt i formę zewnętrzną. Technologia w szkole odzieżowej ma na celu zaznajomienie uczniów z teorią wytwarzania odzieży, która w połączeniu z praktyką pozwoli na przygotowanie wykwalifikowanych pracowników dla przemysłu odzieżo­wego, spółdzielczości i rzemiosła. Zadaniem tego przedmiotu jest zapoz­nanie uczniów z zasadami wykonywania odzieży damskiej lekkiej, z orga­nizacją pracy w zakładach odzieżowych, analizą figur ludzkich, z budową i zasadami działania maszyn szwalniczych oraz z nowymi osiągnięciami przemysłu odzieżowego.